C 142 ) 



ethic est cafus nostrae legis; Laurentius enim 

 qui'dam minorennis, Diocl. et Max. propofuit, 

 fundum fuum dcbiti caufa fuisfe venditum , fed 

 nimis exiguo pretio , dolo procurator-is fisci ,, 

 et fine folemnitate hastarum ; nunc fi aliter in- 

 dcmnis fervari non posfet , de dolo actionem 

 inftituere quidcm potuit contra procuratorem , 

 fed quum fatitis esfet ipfum fundum recupera- 

 re , reftitutionem in integrum pctiit , eo argu- 

 rhento , quod quiiiquennalis praefcriptio contra 

 minores non curreret. Huic rcfponderunt Im- 

 pcratores quinquennalem illam praefcriptionem 

 tantum pertinere ad res nullo iure a fisco oc- 

 cupatas , et hanc igitur allegationem Laurentii 

 defiderium ' non adiuvare , fed velle tamen fe , 

 hoc in cafu reftitutionem concedere propter 

 doluni procuratoris , quod ius licet tamquam 

 ins fingulare , non fit ad exemplum trahendum , 

 fed adhibcri tantum posfit in plane fimili eafu ^ 

 mutatum tamen non videtur per mem ora tarn 

 conftitutionem Zenonis et lustiniani , cum hoc 

 non necesfario ex eo fequatur , quod is qui a 

 fisco vel domo Augustali emat , nunc flatim 

 tutus esfe diccitur , fed quum tamen haec verba 

 ita gcneralia fint , tit res minorum nullo iure 

 a fisco occupatas etiam comprehendant, iure 

 novo dicendum videtur hoc in cafu dcbuisfc 

 eos ad reftitutionis remedium confvigere, abro- 



ga- 



