C 184 ) 



I 



buatur , hanc fequelam potius admjferint Roma- 

 ni , quam ut idea minorem in damno verfari 

 paterentur, hinc fi fententia v. g. dividi non 

 poslct, minoris rcltkutio proderat quidem focio 

 (7. 29. i. ff\ de Minor.}, tint fi. minor per 

 refritutionem fervitutem rccupcrasfet , ipfi cum 

 inaiorc communem , efFectus quidem huius be- 

 neficii , tendebat etiam ad maioris iura amisfa 

 redintegranda , (/. 10. ff. quern, ferv. amit.}, 

 fed cum aliud obtinuisfet fi feiuentia non co- 

 liaefisfet , aut fervitus fuisfet resdividua, (vid. 

 /. 28. ff. de Minor. Schult. En. tit. ff. de 

 Minor. ji-)? ^ e voluntate Legislatoris fatis 

 conftat, qui folius tan turn minoris damna 

 emendare ftuduit, nee eorum confortibus, nifi 

 ex iuris necesfitate ullo remcdio profpexit. 

 Sed quaeritur, titrum reflitutio minoris heredis 

 contra aditionem hereditatis , profit fubftituto , 

 id est , cum revera fubflitutio lit heredis infti- 

 tutio fub conditione, utrum conditio ilia, quae 

 in fubflitutione vulgari defecerat aditione minoris 

 inilituti , (/. 5. C. de' Impub. et allor. fab ft. ^, 

 reconvalescere posfit per reditutionem minoris , 

 ut fubilitutus admittatur ? Mihi cum minor re- 

 flitutione non amittat nomen et qualitatem he- 

 redis (7. 88. ff". de Pier, in ft.} , quamvis inforo 

 non amplius pro herede habeatur , dicendum 

 videtur fubftitutum. aeque ab hereditate excludi ac 



fi 



