C 185 ) 



fi infli tutus minor reftitutus non fuisfet , /. 7. 

 io.ff.de Minor. LJL. ff. de Sue. Edict., uc 

 beneficium minorum rurfus nihil operetur ra- 

 tione tertii maioris, conf. Vinn. Set. Quaest. 

 lib. i. c. 14. ~ Alia tamen docet Voet, ad 

 tit. ff. de Vulg. et pup, fubft. 14, imprimis 

 propter /. 44. ff. de Re iud. , quae igitur pau- 

 cis examinanda est. Admittitur fcilicet ibi 

 fubftitutus, postquam impubes repudiaSfet hc- 

 reditatem , cui fe immifcuisfet , huiusque rci 

 rationem reddit C u i a c i u s , Obf. 12. c. 20 y 

 quafi per aditionem impuberis, qui heredita- 

 tem cui fe immifcuit repudiare potest (i) /. 

 ii. 57. f. de A. vel 0. If. , non aeque ex- 

 tingueretur conditio fub qua fubftitutus admit- 

 tatur, quam per aditionem adulti , qui reftitu- 

 tione indiget ; fed cum non magis iure illo 

 abftinendi (a Proconfule dato d. 1. 57.) 9 quam 

 per reftitutionem in integrum praetoriam effici 

 potuerit , ut qui femel aditione heres factus 

 esfet, heres esfe deflneret, neutro cafu vide- 



tur 



(i) Vulgo docetnr impuberem , qui recte heredimtera 

 adiit , non indigere beneficio reftitutionis , fed libere ab- 

 ftinere fe posfe , quod quamvis negare non aufira , ne- 

 fcio tamen an indubiiate ex /. u. et /. 57. cit. probe tur , 

 cum hae commode intelligi posfe videantur de cafu , 

 quo pupillus fuus heres , fe fine tutore hereditati paternae 

 immifcuit. 



