i88 



quo igitur mandans extraneus, a patre difTcrt, 



qui reflituto filio , fua etiam obligatione libe- 



ratur. De inandatore etiam fatis conveniunt 



luris Rbrnani interpretcs, at nifi magnam in- 



con fequcntiae labem veterum iurisprudentiae 



adfpergere velimus , idem Idicendum de fidcius- 



foribus , liberationem fcilicet minorum eorum 



caufam favorabiliorcm non reddere ; uti enim 



adverfus directam, fie etiam contra contrariam 



mandati actionem potuisfe reftitui minores nul- 



la dubitatio est , ut eius non interfic an fideius- 



for liberetur , huic vero qua tali in nccem cre- 



ditoris auxilium ferre, fanctisfimis iustitiae.re- 



gulis esfet contrariam. Nullius enim mo- 



menti est ilia obiectio quod fidciusforia obli- 



gatio fine principali conflstere non posfit j cum 



uti fupra vidimus in doctrina de ineundis obli- 



gationibus, accesforia talis obligatio posfit ac- 



cedere principali, quae ipfa omni effectu civili 



ratione ip forum minorum deftituatur , conf. /. 



19. jf. de Duob. re'is. Disquirendum igitur 



tantum est utriirn hacc fententia etiam Roma- 



nis placuerit ; et nihil profecto magis distincte 



dici potuit , nee Legislatores voluntatem fuam 



clarius exprimere potuerunt quam in /. 13. ff. 



de Minor. 1. i. C. de Filio f. rnin., ubi di- 



citur reftitutionem minorum non excufare fide- 



iusfores , qui pro iis intervenerunt , cum ae- 



quum 



