Eeuwen by Hesiodus. Onomatopoiea. Rom. tfelsprekendh. 15 



sing door klank zal wel de eerste oorzaak zijn van het ont- 

 staan der \voorden. Van belang is het daarbij de primitiva of 

 stamwoordeii op te sporen. Dikwijls ligt in eene enkele letter de . 

 betrekking van het woord tot de zaak opgesloten. Men overtuigt 

 zich daarvan, wanneer men de onderscheidene letters van het 

 alphabet nagaat, en derzelver aard bij het uilbrengen vergelijkt 

 met de kracht en de beteekenis der woorden in welken zij als 

 hoofdletters voorkomen. 



Dit onderwerp had L zeer de aandacht der Klasse opgewekt , te 

 meer, daar zij zelve vroeger vruchteloos eene prijsvraag over dat 

 onderwerp had uitgeschreven. Haar geacht Medelid heeft wel 

 op zich willen nemen zijne Verhandeling nader te herzien, ten 

 einde daarna beslist worde , welk verder gebruik van dezelve zal 

 te maken zijn. 



De Heer VAN GOCDOEVER las het vervolg zijner Historia Elo- 2 Dec. 1844. 

 quentiaeapud Romanes ex ipsis Andquitatis fontibus adumbrata, 

 nu zich bepalende tot de Aetas 3tia a M. ANTONIO et L. LICINIO, 

 a". U. C. 654678. 



Ten einde het eigenaardig karakter der Welsprekendheid van 

 dit tijdvak en de omstandigheden , die er invloed op hadden, te 

 doen kennen , wees ons geacht Medelid op de demagogische woe- 

 lingen na de Gracchen, op de talrijke Volks en Raadsvergade- 

 ringen, op de veelvuldige Staatkundige Regtsgedingen , enz. Bij 

 dat alles was de welsprekendheid een krachtig wapen in han- 

 den aller partijen. Zorg voor zuivere Latiniteit, Scholen van 

 Grammatici, van Rhetoren, meerdere beschaafdheid en urbaniteit, 

 deden de welsprekenheid meer tot eene kunst worden, zoodat 

 zij , misschien te veel , in eene Rhetorica overging. CICERO waar- 

 schmvde dikwijls daartegen in krachtige taal. Op eene goede 

 voordragt en de taal der gebaren leide men zich bovenal toe. Dit 

 was het wat de Romeinen actio noemden, die te dien opzigte 

 ook van de beroemde Tooneelspelers partij wisten te trekken, 

 zonder evenwel het verschil tusschen de actio van den tooneellist 

 en die van den redenaar te veronachtzamen. Een veel naauwer 

 verband, dan ooit vroeger, ontstond ook in dien tijd tusschen 

 Regtsgeleerdheid en Welsprekendheid. Voor CICERO bleef het 



