26 OPENBARE VERGADERING DER DERDE KLASSE. 



der Germaansclie volken zijn voortgesproten , aan welke de La- 

 tijnsche wereld, naar mate zij minder Germaansclie bestanddee- 

 len in zich liad opgenomen, geheel of grooiendeels vreemd ge- 

 bleven is. Veel in getal zijn dan ook in Dtiitschland en elders 

 de uitgaven dier Doodendansen (in Frankrijk Images de la Mort 

 en danses Macabres genoemd). Zulk eene algemeene belangstel- 

 ling kwam yoort uit den toen heerschenden hoogeren praktischen 

 zin, welke in de ernst en luim dezer tafereelen zich afspiegelt; 

 want, bij al bet koddige der teekening, laten zich doch een die- 

 per inzigt en hooger ernst in dezelve niet miskennen. Het is 

 iiiet alleen de triumf des doods die hier geteekend staat , maar 

 meer nog is bet de overwinning over den dood, welke hier 

 wordt gepredikt. 



Over het Humoristische in de Leiterkunde hoopte de Heer 

 KIST bij eene volgende gelegenheid te handelen. 



26 Oct. en Aan den Heer VAN LIMBURG BROUWER had de Klasse te danken 

 44 'de mededeeling van Bedenkingen over de Romeinsche Geschiede- 

 nis van NIEBUHR, vooral met betrekking tot de oorspronkelijke 

 inrigting van den Romeiiischen Staat. Na de bezwaren opgege- 

 ven te hebben , die en NIEBUHR en vroegere twijfelaars aanleiding 

 gegeven hadden, om het gezag van LIVIUS, DIONYSIUS, enz. te ver- 

 werpen, toont ons Medelid aan, vooreerst, dat de twijfelaars ten 

 onregte beweren, dat alle de oudere gedenkstukken der geschie- 

 denis, de Annales maximi en andere, bij de verwoesting der 

 stad door de Galliers zijn verloren gegaan , aangezien er van die 

 Gedenkstukken nog bestonden , ten tijde niet alleen van de oudste 

 Romeinsche Geschiedschrijvers , maar zelfs van POLYBIUS , VARRO , 

 CICERO, gelijk men bij die Schrijvers dan ook de Fragmenten uit 

 die Annalen aantreft ; ten andere deed ons Medelid opmerken , 

 dat de oude Romeinsche Geschiedenis niet fabelachtiger is dan 

 die van van elk ander volk ; en ten derde , dat , al ware zij nog 

 onzekerder , dan zij werkelijk is , daarom de Geschiedenis , die 

 NIEBUHR alleen uit zijne verbeeldingskracht put, althans niet meer 

 vertrouwen verdient. Dit wordl aangewezen ten opzigte van 

 hetgeen NIEBCHR heeft over de drie volken, uit hetwelk de oude 

 Romeinsche Staat zou zijn zamengesteld, over de twee steden 



