54 DERDE KLASSE. 



niet dadelijk, hetzij door den Heer GAISFORD, hetzij door mij, 

 Lekend is gemaakt, weet ik mij niet juist te herinneren. Dit 

 weet ik, dat mijn hooggeachte vriend toen gelieel in zijne voor- 

 bereidende studien voor eene nieuwe uitgave ran SUIDAS (die wij 

 nu reeds sedert eenige jaren bezilten) , en van het Etymologicum 

 Magnum, (die op dit oogeublik te Oxford gedrukt wordt) , ver- 

 diept was ; terwijl ik zelf al mijn tijd moest sclienken aan het 

 voortzetten van die sludien, die slechts even begonnen, en in 

 lang niet voltooid waren; en zeker \verd geen van ons beiden 

 gejaagd door dien prikkel, aan welken wij sedert jaren die over- 

 ladende massa van periodieke geschrifien te danken hebben. 



Later eerst werd mij de Leipziger uitgave van LONGINUS n. v. 

 bekend, eene uitgave die eigenlijk ondernomen en bezorgd werd 

 door den verdienstelijken Boekhandelaar WEIGEL (door wien dan 

 ook het boek is opgedragen aan BAST), terwijl de geleerde arbeid 

 door B. WEISKE werd geleverd. Deze verhaalt iu de Voorrede 

 (geschreven in het begin van 1809), hoe veel zorg en arbeid hem 

 het Fragment gekost had, dat RUHNKENIUS meende ontdekt le heb- 

 ben. Eersl had hij, op de aanduiding in de Vita RUHNKENII, 

 het Journal des Sacans t voornamelijk van 1763 tot 1766, la ten 

 doorzoeken; doch vruchteloos. Daarna had hij zich in Januarij 

 1808 met een beleefden brief tot WYTTENBACH gewend, om raad 

 en hulp, al ware het slechts met de opgave van de grenzen, 

 binuen welke, naar RUHNKENIUS oordeel, het Fragment zou be- 

 sloten zijn. Hij ontving geen antwoord. Daar hij er evenwel, 

 zoo het schijnt, iets van wilde maken, nam hij zijn toevlugt tot 

 de Citalen van RUHNKENIUS. Deze, namelijk, had APSINES eenige 

 malen, en in zijne aanteekeningen op LONGINUS, in de uitgave 

 van TOUP (1777), en in de tweede uitgave van het TIMAEI Lexi- 

 con, aangehaald onder den naam van LONGINI Ttyvrj pijTOQixq: on 

 hier uit maakte WEISKE, bij gissing, op, welk stuk in de Ai- 

 dijnsche uitgave der Rhetores Graeci, door RUHNKENIUS als aan 

 I.OXGINUS toebehoorende zou beschouwd zijn. Ondertusschen , ver- 

 haalt hij verder, had BAST (die te Parijs was) ten zijnen behoeve 

 aan WYTTENBACH geschreven. Nu kwam er anlwoord, in Fe- 

 bruarij 1808; dat hij tiiet met zekerhcid hel Journal kon opge- 



