56 DERDE KLASSE. 



held zijn de scliattcn der Gronoviusseii door mijnc ban den gegaan, 

 en daarna liet weinige, dat er van RUHNKENIUS was. Het is zeer 

 mogelijk dat de inzage van hetgeen tot liet bcwuste Fragment 

 behoordc, bij mij bet eerst de gedacbte beeft doen ontstaan , oni 

 er mij eenmaal mede bczig te houden. Ik vind ten minsie in 

 niijne correspondeutie, in bet jaar 1820 met den Heer GAISFORD 

 gebouden, blijken van een bepaald geiiomen besluit, dat cvenwcl 

 toen geen dadelijk gevolg beeft gebad. 



Korten tijd daarna kwam bet 4 lc Stuk van de Litcrariscke 

 Analekteti van F. A. WOLF uit, waariii de door dien beroemden 

 Geleerde gescbreven Verbandeling voorkwam, De DAV. RUHNKENII 

 celebri quodam reperto litterario. Daaruit leert men, dat KIDD, 

 \nThe Britannic Critic van 1806 reeds over liet vraagpunt ge- 

 scbreven bad, en beweerde, dat de gissing van KUHNKENIUS niet 

 veel vroeger dan liet jaar 1776 gesteld kon worden, in welk jaar 

 de beroemde Dissertatie De f^ita et Scriptis LONGINI in bet licbt 

 kwam. De argumentatie van den anders niet ongeleerden Eri- 

 gclscbman is bier alles bebalve logiscb, zoo als 'aaii elken oplet- 

 tenden Lezer zal blijken, en tbans onnoodig is om aan te too- 

 nen; ik zal volstaan met de opmerking, dal de ontdekking door 

 RUHNKENIUS gemaakt is, toen bij de Rhetores Graeci ten beboeve 

 van zijnen RUTILIUS LUPCS doorlas, en dat de uiigave van dien 

 Latijnschen Rbetor in 1768 plaats bad. Misscbien zou KIDD, 

 wanneer hij nog leefde, mij tegenwerpen, dat RUHNKENICS zijne 

 ontdekking later, bij eene tweede lezing van de Rhetores , kon 

 gemaakt bebbeii. Ik durf er voor iiistaan, dat RUHNKENIUS de 

 Rhetores niet meer dan eens gelezen beeft. De twee folianten 

 van de toen nog eenige uitgave van ALDUS bebelzen zeker eene 

 groote menigte wetenswaardige zaken, die men nergens anders 

 vindt; maar bet is eene lectuur, waar men doorbeen worstelt, 

 en waarbij men dadelijk alles nitperst, wat voor ons eenige blij- 

 vende waarde kan bebben. Later verbaalde KIDD, in de Voor- 

 rede voor de Opuscula Ruhnkeniana (London 1807), dat bij ner- 

 gens de bewuste aankondiging bad kunnen vinden; maar bragt 

 nu, als zijn eigen oordeel, tot staving der gissing, aan eene 

 plaats uit een der Commenlatoren op HERMOGENES. Verdcr vor- 



