182 OPENBARE VERGADERING DER EERSTE KLASSE. 



denkingen uit haren naam aan de Regering voor le dragen, 

 voud toenmaals geen bijval. In den Buiteuman geplaatst is 

 zij echter later ter kennisse van het Algemeen gekomen. Een 

 andermaal vestigde hij de aandacht op het aanzienlijke gedeelte 

 van ons kleine Vaderland, dat van den loop der rivieren ver- 

 wijderd en van de nabijheid van groote steden ontbloot, aan de 

 geringe hulpmiddelen eener armoedige en schrale bevolking is 

 overgelaten, waar gebrekkige middelen van gemeenschap met de 

 opgenoemde oorzaken zich vereenigen, om woeste sireken le doeu 

 voortduren in een land dat van kapitalen overvloeit , welke niet 

 zelden aan vreemden ten gebruike worclen afgestaan. Daar kon 

 volgens SERRURIER de Staat, door aanmoediging van den landbouw, 

 eene nijvere bevolking doen ontstaan, waarin zij wederkeerig eenea 

 gewigtigen steun zou vinden. 



Zijne benoeming lot Referendaris gescliiedde op voordragt van 

 den Minister GOBELSCHROY , die hem tot adviseur verlangde. Doch 

 zoowel de Staatkundige gebeurtenissen, als eene verzwakking van 

 het zintuig des gezigts, dieeindelijk in geheele blindheid overging, 

 hebben zijne werkzaamheid te sHage kort van duur gemaakt. 



Verder ontviel aan de Klasse op den 15 deu November 1844, 

 N. c. DE FREMERY, A. L. M. Phil, en Med. Dr. , Ridder der 

 Orde van den Nederlandschen Leeuw , ruslend Hoogleeraar aan 

 de Hoogeschool te Utrecht, vaste President der Provinciale Ge- 

 neeskundige Kommissie van Geneeskundig Onderzoek en Toe- 

 voorzigt te Utrecht. Hij bereikte zijn 75 sle levensjaar , en had 

 tot voor weinige jaren eene duurzame goede gezondheid genoteu. 



Hij had aan de Hoogeschool te Lejden , door eene Disserta- 

 tie over dei Bliksem zich reeds als ijverig beoefenaar der Na- 

 tuurkunde doen kennen, eer hij na de verdediging eener Aka- 

 demische Verhandeling over de verandering der gedaante van 

 het Bekken inzonderheid ten gevolge van beenverweekmg ont- 

 staan , tot Doctor in de Geneeskunde werd bevorderd. Hieraan 

 had hij waarschijnlijk te danken, dat hij twee jaren na die be- 

 vordering tot Hoogleeraar in de Geneeskunde te Utrecht werd 

 beroepen. Hij belastte zich daar met het onderwijs in dc Schci- 

 kwtde, de Artsenijmengkwidc, en de Dierkundc, waarbij later de 



