164 TWEEDE KLASSE. 



heid en duidelijkheid in den briefstijl zouden bevorderd, en te- 

 vens een niet onbelangrijke wenk zou gegeven worden, dat ook 

 het Rijksbewind het belang onzer schoone moedertaal allezins ter 

 harte neemt. Zij zag zich met een uitvoerig antwoord des Mi- 

 nisters op hare voordragt vereerd, waarin hij betuigt de strek- 

 king daarvan volkomen goed te keuren, en zich bereid verklaart 

 om mede te werken ter bereiking van het voorgestelde doel; 

 hoezeer naar zijn oordeel zoodanige afzonderlijke pogingen weinig 

 zullen vermogen tegen eene gewoonte, die, reeds zoo lang hier 

 te lande als het ware burgerregt verkregen hebbende, niet wel 

 anders dan langzaam gewijzigd zal kunnen worden, naar mate 

 men bij den voortgang van ware beschaving het verkeerde van 

 die omslagtigheid al meer en meer zal inzien; waarom hij dan 

 ook ten slotte de Klasse aanspoort, om ter bevordering van het 

 laatste gepaste middelen aan te wenden , en de aandacht van het 

 algemeen op het ongerijmde en nadeelige van het bedoelde mis- 

 bruik te vestigen. 



De Klasse heeft dienvolgens begrepen, in de eerste plaats hare 

 leden en correspondenten dringend te moeten uitnoodigen, om 

 hunne beste pogingen aan te wenden, ten einde in het ligchaam 

 der brieven de omslagtige, belemmerende en niet zelden met het 

 laaleigen strijdende titulaturen zoo algemeen mogelijk worden af- 

 geschaft. Maar zij heeft het tevens van haren pligt gerekend, 

 om , buiten haren eigenlijken kring en in het algemeen, een 

 iegelijk, die de zuiverheid zijner taal op prijs sielt, op te wek- 

 ken om van een nutteloos en stuitend misbruik tot het echt Ne- 

 derduitsch en alleen in de verbeelding onbeleefd gebruik van ons 

 gij , u en uw terug te keeren. 



Men beproeve het slechts, om in zijne briefwisseling zoo al 

 niet op eens, dan loch voor het minst allengs al die onnutte en 

 lastige omschrijving van het persoonlijk of bezittelijk voornaani- 

 woord na te laten; en het zal van zelve eerlang blijken , dat in 

 onze taal , niet minder dan in de Fransche of Engelsche, beleefde 

 en beschaafde vormen met minder omslag van woorden, met 

 minder overdaad voor het minst van titulaturen gepaard kun- 

 nen gaan. 



