Nog iets over Hendrik Ruse. 151 



leerde, waar zij aangetast werden, en waarvan het onnoodig was 

 voorbeelden bij te brengen, devyijl schuijten en wagens daer 

 vol van sijn; want hoe naerder men onder haere wallen koint, 

 hoe weiniger defentie men vindt." Dit was echter niet ge- 

 beurd, tot dat hij, den 8 stcn Julij 1658 van eene reis naar 

 Duitschland le huis gekomen , eindelijk met blijdschap vernam , 

 dat zekere GERARDT MELDER, van Utrecht, eenige fortificatiewer- 

 ken (hij hoopte nieuwe invention) had laten uitgaaii, benevens 

 eene wederlegging van zijne beweringen over de hedendaagsche 

 fortificatien. Hij was ongeduldig geweest het werkje te lezen 

 en te onderzoeken, maar had tot zijn leedwezen bevonden, dat 

 het 't oude deuntje was, vergeselschapt met een deel oude din- 

 gen, die soo gemeen waren, dat se de schooljongers genoegh 

 wisten." Hij had er niets in opgemerkt, of het was al voor 

 lange jaren gekend, en gelijk het A, B, G in de scholen voor 

 die willen leeren lezen. De wederlegging van zijn werkje, 

 daarin voorkomende, beteekende mede niets; zij toonde, dat 

 MELDER het niet verstaan had, of hem tot nadere verklaring wilde 

 uitlokken. Dit laatste kwam hem het meest waarschijnlijke voor, 

 omdat hij zich iiiet kon verbeelden, dat het uit haat of nijd was 

 geschied, daar hij den edelen MELDER nooit gezien had. Hij 

 zou zich dan ook nader verklaren, en in het kort deszelfs on- 

 gegronde wederlegging van zijne beweringen, waarover Sijn 

 Edele meer dan vier jaren scheen gepractiseert te hebben, in 

 deu kleijnen tijdt van drie a vier dagen, die hij tegenwoordig 

 vaceren mogt (alsoo hij wederom verreijsen moest naar sijne be- 

 soignes), soo kort als 't mogelijck was, Sijn Edele aenwijsen." 

 RUSE zou zulks in dit Werkje, waaraan hij den naam van Aen- 

 wij singe der Misverstanden -van G. MELDER gaf, doen, hetgeen 

 geschiedde ex tempore en zoo ras als de pen loopen kon, omdat 

 hij geen tijd had, zich over deze genoeg van zelve sprekende 

 materie lang op te houden. 



Men ziet hieruit, dat RUSE in zijne Voorrede geene de minste 

 waarde toekent aan hetgeen door MELDER ter wederleggiug van 

 zijn nieuw stelsel van vestingbouw aangevoerd was, en hem, 

 als een man, die ten sterkste aan het bestaande, omdat het oud 



