De boom van Boerhaave. 121 



vast dood hout, hetwelk even als de slam vrij regelmatig nit 

 jaarlijksche lioutlagen of kringen bestaat; ecliter zijn sommige 

 der kleinere of nader bij het iniddenpunt geplaatste kringen 

 minder regelmatig en als door ongelijke uitstorling en versprei- 

 ding van houtstoffe gevormd. Het is aan een uit den bult ge- 

 zaagd stuk niet genoegzaam duidelijk, op welke wijze dit uitwas 

 ontstaan is, te meer daar het midden van dat gedeelte, waar- 

 door de bult aan den stam is vastgehecht, vervuurd is; doch 

 daar dit gedeelte tevens het middenpunt der kringen is, zoo is 

 het \vaarschijnlijk dat een overgebleven gedeelte van eenen afge- 

 kapten tak aanleiding tot het ontstaan van dit uitwas zal hebben 

 gegeven. Op sommige plaatsen, en het onderste gedeelte van 

 den bult, heeft eene zeer onregelmatige verspreiding der hout- 

 sloffe plaats gehad , zoo dat hier geen kringswijze groei kennelijk 

 is, terwijl ook de houtstoffe zelve in kleur en dichtheid zeer on- 

 derscheiden is. 



Bij de beschouwing van dezen boom moest ik vooral ook ver- 

 langen , de gesteldheid van het hout te kennen daar ter plaats , 

 \vaar de gee'nte stam met den wildstam vereenigd is. Ik heb 

 daarom op die plaats een stuk uit het uitwendig nog levend 

 hout laten uitzagen, zoodat in dit stuk een deel der plaats van 

 vereeniging der beide houtsoorien bevat is. Daaraan mi is de 

 vereeniging niet alleen yjfwendig kennelijk in een kringswijze 

 geleding, maar ook inwendig aan eene scherpe donkere dwars- 

 lijn , die tusschen beide houtsoorten geplaatst is. Ter weerszijden 

 dezer lijn is ook het hout nog eenigzinfc door verschil van kleur 

 onderscheiden ; doch minder zigtbaar, omdat het hout reeds 

 voor een groot gedeelte door bederf is aangedaan. Eene meer 

 duidelijke voorstelling van zulk eene vereeniging en groeiwijze 

 van twee door enting verbondene houtsoorten, geeft een ander 

 naar de lengte doorgezaagd stuk hout, waarin beide, door en- 

 ten verbondene houtsoorten bevat, en de plaats der vereeniging 

 en afscheiding ten duidelijksten zigtbaar zijn. Het is de stam 

 van Fraximts verrucosus , gee'nt op Fraxinus excelsior; hetgeen 

 daarbij opmerking verdient , is , dat de houtlagen onafgebroken 

 en zeer regelmatig naar de lengte van den stam voortloopen, en 



