Buste van Falck. 109 



held, in den hem eigenen gemakkelijken, bevalligen stijl geschre- 

 ven, ging liij geheel zijnen levensloop van kindsbeen af tot den 

 jare 1837 na, legde getrouw de beginselen, die hem gedreven 

 hadden, open, ontveinsde het niet, waar hij meende gedwaald 

 te hebben, -was gereeder om zich zelven, dan om anderen te 

 misprijzen. Maar de man, altijd, waar het Staatsgeheimen gold, 

 zoo ondoordringbaar, bij het behaudelen van zaken steeds zoo 

 geheel meester van zijne aandoeningen, toonde zich daar, zoo 

 als zijne vrienden hem, schoon de meesten nog te weinig, ken- 

 den , bij uitnemendheid gevoelig voor de teederste gewaarwordin- 

 gen van vriendschap, ouderliefde, huwelijksliefde, vol van 

 warmen ijver voor het schoone en goede, en boven alles bezield 

 met hartelijke, vurige liefde voor zijn Vaderland. Eene stellige 

 wilsbepaling des Overledenen heeft het uitgeven dezer Gedenk- 

 schriften verboden en alleen aan weinige erkende vrienden het 

 inzien daarvan ter plaatse, waar zij bewaard worden, vergund. 

 Korte vermelding hier te doen van hetgeen bij dat inzien in mij 

 omging, meende ik mij le mogen veroorloven. Misschien zal 

 een ander verder durven gaan en met kiesche ter zijde stelling 

 van datgene, wal tot verbod der uitgave van het geheel aanleiding 

 gaf, daaruit de bouwstoffen verzamelen voor eene levensbeschrij- 

 ving, uit welke over vele gebeurtenissen van onzen tijd een meer 

 helder licht zal mogeu opgaan , maar die tevens en vooral strekke 

 om FALCK. nog meer in zijne voile waarde te doen kennen. Moge 

 inlusschen het weiuige, hier door mij gezegd, reeds aanvankelijk 

 lets tot die hoogere waardeering hebben toegebragt. 



De Voorzitter, het woord hernemende, liet hierop volgen : 



Zoo voegde het u, waardige VAN LEJJNEP, van FALCK ter dezer gele- 



genheid te spreken ! Belgie hebbe zijne uitvaart koninklijke eer be- 



wezen! Nederland brengt hem eene stille, meer duurzame enzij- 



ner niet minder waardige hulde toe, door zijne verdiensten open- 



lijk te erkennen en zich zijn voorbeeld ter navolging voor te stellen. 



Ik breng den dank der derde Klasse van het Instituut aan 



deze aanzienlijke Vergadering, voor de eer harer tegenwoordig- 



heid en verklaar deze Vijftiende Openbare Vergadering gesloten. 



