Buste van Falck. 107 



in levendig aandenken te doen blijven. Wat hij, als Medelid, 

 voor en met de Derde Klasse verrigtte, behoef ik thands niet te 

 herhalen, daar het in hare vorige Openbare Zitting reeds op 

 eene zoo treffende \vijze is vermeld geworden. Dat hij niet nog 

 in meerdere mate bijzonder voor haar is werkzaam geweest, hoe 

 zoude zij zich des beklagen, bij de herdenking van hetgeen hij 

 in onderscheidene werkkringen voor zijn Vaderland deed , en be- 

 paaldelijk van hetgeen hij, gedurende een vijftal jaren, in welke 

 hem het Ministerie van Openbaar Onderwijs en Nijverheid was 

 toevertrouwd , gedaan heeft voor de onderscheidene vakken, met 

 wier beoefening en uitbreiding de vier Klassen dezer Inrigting 

 zich bezig houden? Ik zwijg van hetgeen hij voor onderwijs 

 en beschaving in de Zuidelijke Nederlanden le weeg bragt. Het 

 wordt thands ook daar bij velen nu met dankbaarheid herdacht. 

 Maar de vermelding daarvan behoort hier niet en zoude mij ook 

 in zeker opzigt pijnlijk vallen. Doch ik wil hier in de eerste 

 plaats de getuigenis aanhalen, hem bij zijn aftreden uit dat Mi- 

 nisterie en voor zijn vertrek als Ambassadeur naar Engeland, in 

 1 824 , door de Provinciale Commissie van Onderwijs in Noord- 

 Holland gegeven, daarbij hem dankzeggende voor de geirouwe 

 wen ijverige behartiging van al de belangen van het lagere School- 

 wezen, de naauwkeurige oplettenheid, waarmede hij gewoon was 

 alle de stukken der Commissie te lezen en te beoordeelen, de 

 aanmoediging van hem in hare werkzaamheden ondervonden, 

 de regtvaardigheid, billijkheid en heuschheid haar bewezen, en 

 whet hoog gewigt door den edelen man gesteld in de bevordering 

 van het Lager Onderwijs in zijn geliefd Vaderland, waarvan hij," 

 dusdrukte de Commissie ten slot zich uit, nog lang blijven moge 

 een der beste burgers, de liefde en roem van Nederlaiid." Ik 

 moet voorls, wat het Hooger Onderwijs betreft, herinneren, dat 

 aan hem, als Minister, de Archeologische Leerschool, het Rijks 

 Museum van Natuurlijke Historic en Oudheden te Leyden, en 

 de Veeartsenijschool te Utrecht, derzelver aanzijn te danken 

 hadden. Ik mag alle nog in leven zijnde beoefenaars van We- 

 tenschappen, Letteren en Kunsten, voor zoo ver zij ooit met 

 hem, als Minister, in aanraking kwamen , tot getuigen oproepen 



