96 OPEN'BARE VERGADERING DER DERDE KLASSE. 



het bejanimert dat hij zijnen kostelijken lijd aau het aanleereti 

 dier oude, nu loch lang doode en verstorvene, talen heeft moe- 

 ten besteden, dien hij zoo veel nuttiger tot het ontdekken van 

 lets wezenlijks zou kunnen aanwenden? Is, van dit standpunt 

 uitgaande, de wensch zoo ongerijmd, dien ik eens eenen ijveri- 

 gen naluuronderzoeker, hoorde uiten : Ach ! dat er maar een 

 taal ware, dan behoefde men zijn' besten tijd niet aan het lee- 

 ren van conjugatieen en declinatieen te besteden ; en men kon 

 oogenblikkelijk , van de kinderschool af, aan het positieve be- 

 ginnen ! 



Des te minder, M. H. , moet dit alles bevreemden, wanneer 

 wij de rigting nagaan , die de ontzeitende meerderheid , welke 

 wij hoe langer hoe meer boven vorige geslachten in de wis- 

 en natuurkundige wetenschappen verkrijgen, aan de algemeeiie 

 denkwijze geeft , en den invoed dien dit heeft op de waardering 

 van de beoefening der oude letteren niet alleen, maar zelfs van 

 menige andere niet onmiddellijk in het werkelijke leven bruik- 

 bare \vetenschap. 



Wanneer eens een tijdgenoot van LORENZO DE' MEDICI uit den 

 dooden kon worden opgewekt , en in ons midden verkeeren , 

 wanneer de beroemde LEONARDUS ARETINUS, bij voorbeeld, die de 

 studie der reglsgeleerdheid , voor welke hij bestemd was, eenige 

 jaren ter zijde stelde, alleen om het geluk niet te missen van 

 CHRYSOLORAS het grieksch te hooren onderwijzen, wanneer LEO- 

 NARDUS ARETINUS, zeg ik, eens weder opstond, en hij hoorde 

 den eenen of anderen onzer regtsgeleerden (hij zou het ook van 

 de vermaardste kunnen hooren), met een' glimlach, bekennen 

 dat hij zijn grieksch zoo goed als vergeten heeft, andere zelfs 

 dat zij 'er niet veel van vergeten hebben, zou hij, in weerwil 

 van onze spoorwegen en electro-magnetische telegrafen, wel een 

 groote gedachte krijgen van onze negentiende eeuw ! 



Wat zou een HUGO DE GROOT, even groot in de theologie als 

 in de regtsgeleerdheid, wel van onze instellingen van openbaar 

 onderwijs denken, wanneer hij vernam dat, volgens deze, de 

 godgeleerde niet zoo veel van oudere en latere geschiedenis be- 

 hoeft te weten als de toekomstige pleitbezorger ! 



