90 OPENBARE VERGADERING DER DERDE KLASSE. 



leerstoelen opgerigt voor het onderwijs in de oudt taleu, even 

 als, in later tijd, in ons vaderland, deze stad, schoon zoo nabij 

 het liollandsch Athene, zelve nog eene inrigting van hooger 

 onderwijs in hare muren siichtte, die 'er tot heden een der 

 schoonste sieraden van uitmaakt. 



Het leeraarambt werd niet beschouwd als een middel van be- 

 staan voor hem die het bekleedde, maar als een weldaad aan 

 eene leergrage gemeente bewezen, die het onderwijs in de oudc 

 letteren niet duur genoeg meende te kunnen betalen. De aan- 

 stellingen der openbare onderwijzers in die talen waren contrac- 

 ten tusschen hen en de vorsten of de steden , die hen overgehaald 

 hadden, zich bij hen te vestigen, contracten die zeldeii anders 

 dan voor eenen bepaalden tijd gesloten werden , daar de menigte 

 dergenen, die onderrigt verlangden, die, welke het gaven, ge- 

 durig in de gelegenheid stelden van standplaats te veranderen. 

 De leerlirigen waren meer bevreesd hunnen leermeester te verlie- 

 zen , dan deze bekommerd waar hij leerlingen vinden zou. 



De kooplieden wisten geen beter gebruik te makeu van hunne 

 schatten, dan tot het aankoopen van handschriften en het ver- 

 zaraelen van boeken. Wie geld had, moest boeken koopen ; wie 

 geen geld had, kon het niet beter erlangen, dan door boeken 

 voor anderen eerst af te schrijven, naderhand te drukken. Niet 

 studeerkamers alleen , maar de vertrekken, waar men zijne vrien- 

 den ontving, de eet- en danszalen, werden met boeken versierd, 

 zoo als met standbeelden of schilderijen. TJit alle oorden van 

 Italic stroomde Jong en oud naar de platonische academic, door 

 COSIMO DE' MEDICI opgerigt , waar de welsprekende GEMISTUS PLETHO 

 de wijsbegeerte van den goddelijken PLATO ontvouwde. 



Maar 'er is meer. De raad van eenen geleerde werd toen 

 niet alleen ingenomen, wanneer men twijfelde aan de echtheid 

 van een woord, aan de juistheid van een' volzin; maar ook in 

 zaken van het hoogste belang voor staat en kerk werden zij ge- 

 raadpleegd; gelijk wederkeerig mannen, in hooge diplomatische 

 betrekkingen geplaatst , niet aarzelden zich aan het onderwijs der 

 oude talen toe te wijden. MANUEL CHRYSOLORAS, die, als gezant 

 van keizer JOANNES PALEOLOGCS in Italic kwam, beklom te Flo- 



