88 OPENS ARE VERGADERING DER DERDE KLASSE. 



tekst der grieksclie en romeinsclie schrijvers, tot liet verklaren' 

 van den zin hunner woorden , tot het oplosseii der moeijelijkhe- 

 den, welke de nog onvolkomen kennis der zaken het regt ver- 

 stand der woorden in den weg legde. 



Al spoedig ook deed die zelfde belaugstelling in alles wat de 

 oudheid betrof de meer en meer bekend geworden overblijfselen 

 aanwenden, oni daaruit de zeden en gebruiken, den godsdienst, 

 de denkbeelden der oude volken te leeren kennen, en vooral oni 

 uit dezelfde bron de kennis te^putten van de lotgevallen van ge- 

 heele natieen en bijzondere personen, en alzoo de geschiedenis 

 toe le lichten van het vroegere, in.de geheugenis van barbaarsche 

 nakomelingen bijna uitgewischte , menschengeslacht. 



Maar , was het alleen verlangen naar kennis , was het alleen 

 (om het regie woord te gebruiken) nieuwsgierigheid , die de 

 studie der oudheid het aanzijn gaf? Was het alleen nieuws- 

 gierigheid, die PETRARCA deed schrijven: Als mijne vrienden 

 mij , bij hun afscheid , vragen of zij t'huis iets voor mij doen 

 kunnen, antwoord ik hun altijd: Niets anders dan dot gij 

 boeken van CICERO voor mij opzoekt en: Als ik, op mijne 

 reizen, hier of daar maar in de verte een oud klooster ontwaar, 

 dan wend ik oogenblikkelijk om , en trek 'er keen. Wie weet , 

 zeg ik altijd, wat daar verborgen is. Doch, welk eene vraag, 

 in deze Vergadering, waar zoo veleu, beter dan ik, kunnen 

 bevroeden welk eene zaligheid de gevoelige en fijn beschaafde 

 PETRARCA , de smaakvolle en geestige BOCCACCIO genieten moesten , 

 als zij weder een van die meesterstukken leerden kennen, die, 

 ook in de negentiende eeuw, nog het voorwerp van onze be- 

 wondering zijn. Neen , het was niet enkel nieuwsgierigheid, die 

 denzelfden PETRARCA, toen hij een afschrift van HOMERUS erlangd 

 had , schoon nog niet in staat het , zonder ouderrigt van anderen, 

 te lezen, in verrukking deed schrijven: Het gezigt alleen van 

 dezen schat verheugt mij zoo, dat ik dien dikwijls uit mijne 

 boekenkast neern en feeder omhels, uitroepende: Wanneer, 6 

 onsterfelijke dichter , zuJlen mijne ooren geopend zijn } om uwc 

 goddelijke woorden zelf geheel en volkomen te vernemen. 

 Gewis, PETRARCA en BOCCACCIO, CHRYSOLORAS en LASCARIS, en zoo 



