86 OPENBARE VERGADERING DER DERDE KLASSE. 



\venden , hoe hij het best beantwoorden zal aan hetgeen ter aan- 

 kweeking is in het werk gesteld van den geest die hem bezielt, 

 en vooral (daar de oplossing van dit vraagsluk voornamelijk af- 

 hangt van de omstandigheden in welke hij geplaatst is), vooral 

 hoe hij daaraan thans, in onzen tijd, in de eeuw, die wij be- 

 leven, zal kunnen voldoen. 



Het was deze vraag, die mij als van zelve voor den geest 

 kwam, toen ik de vereerende uitnoodiging ontving om in deze 

 Openbare Vergadering van de derde Classe van het Koninklijk 

 Nederlandsch Instituut het woord te voeren. Natuuiiijk dacht 

 ik het eerst aan hen, die mij in deze taak onmiddellijk wareu 

 voorgegaan, en, hoe weinig deze gedachte ook geschikt ware, 

 om mij te bemoedigen, wezen echter de onderwerpen , door 

 hen behandeld , mij als van zelf het derde nog ontbrekende stuk 

 aan van deze redekunstige trilogie. 



Maar , schoon ik het onderwerp voor mij zie, het is , dit ge- 

 voel ik, voor mijne schouderen te zwaar; welligt ook zou de tijd, 

 die mij hier vergund is (al vermogt ik het anders), mij niet toelaten 

 het in al zijnen omvang en volledig te behandelen. Ik heb mij dus 

 bij dat gedeelte der wetenschap bepaald, dat vooral hier, dacht 

 mij , in onze derde Glasse , te huis behoort , en waarvan ik het 

 minst onkundig ben , lot de studie der Oudheid. Ik wenschte 

 dan iets bij te dragen tot de beantwoording der vraag '. In welke 

 verhouding staat de beoefening der Oude Letteren tot den geest 

 der eeuw, die wij beleven; en hoedanig moet zij mgerigt zijti, 

 om te voldoen aan de behoeften onzer tijdgenooten ? 



Ik zeg met opzet iets bij te dragen, want ik vermeet mij niet 

 aan te kondigen dat ik zelfs dit meer beperkte onderwerp voile- 

 dig behandelen zal. Ja , deze voorzigtigheid zelve geeft mij nog 

 lang zoo veel moed niet, als de hoop op de toegevendheid mijner 

 loehoorders. Ik roep die in, niet uit gewoonte, maar om dat 

 ik weet tot wie ik (schoon alleen ter voldoening aan inijne ver- 

 pligting) geroepen ben het woord te voeren. 



De beoefeiiing der oude letteren, de negentiende eeuw, en 

 beider onderlinge verhouding, ziet daar de drie hoofdpunten, welke 

 ons onderwerp oris van zelf ter behandeling aanwijst. 



