Latijnsche Prijsverzen uit het Legaat Hoeufft. 85 



De Voorzitter opende daarop het hem tot dat einde ter hand 

 gestelde iiaambriefje, behoorende bij het Prijsvers, aan hetwelk 

 de uitgeloofde Eereprijswas toegekend, en werd alzoo als vervaar- 

 diger van hetzelve bekend gemaakt, DIDACUS VITRIOLI, ex Rhegio, 

 Calabriae Urbe , in regno Neapolitano , welke bekendmaking met 

 algemeene belangstelling werd vernoinen. 



De Voorzitter vervolgde daarna : 



En gij, geeerd Medelid, die u met de vervulling der Spreek- 

 beurt van heden wel hebt willen belasten, waardige VAN LIM- 

 BURG BROUWER ! neem de plaats in welke u te lang verbeidde.' 



De Heer VAN LIMBURG BROUWER, aan deze uitnoodiging beant- 

 woordende, sprak daarna de volgende Redevoering uit: 



MIJNE HEEREN, ZEER GECERDE TOEHOORDERS ! 



Ruim drie jaren geleden, werd te dezer plaatse zoo wijsgeerig 

 als welsprekend betoogd dat de zelfstandigheid een onmisbaar 

 vereischte is voor eene gelukkige beoefening van wetenschappeu 

 en letteren. Een jaar later toonde eenmond, welsprekender dan 

 de mijne, in onze Glasse de hooge waarde aan van de aankwee- 

 king van den echt wetenschappelijken geest onder eene natie. 



Deze beide voortreffelijke Redevoeringen maken eigenlijk maar 

 een geheel uit. De eerste beschouwde den beoefenaar van we- 

 tenschappen en letteren op zich zelven, en bewees dat de ware 

 kracht, het levenmakend beginsel, niet van elders gezocht moet 

 w r orden, maar in hemzelven leeft en werkt; de andere bragt 

 den wetenschappelijken geest der natie in betrekking tot heu 

 die daarop den meesten iuvloed kunnen uitoefenen, en betoogde 

 het belang dat deze zelve en het geheele volk daarbij hebben, 

 dat die invloed werkzaam zij , weldadig, en vruchtbaar. 



Mij dunkt, hier ontbreekt nog een derde oogpunt. Wij weten 

 nu wat den beoefenaar der wetenschappen dien naam waardig 

 maakt; wij weten wat 'er vereischt wordt om de zelfstandigheid, 

 en al wat verder tot den wetenschappelijken geest behoort, in 

 hem aan te kweeken: blijft 'er niet nog over te onderzoeken hoe 

 hij zijne zelfstandigheid ten meesten nutte van anderen zal aan- 



