Terugzettiug der f'Fijsbegeerte in Ncderland. 215 



dragt eenigzins verwijderende , en het gemeenzaain gesprek eeni- 

 germate uaderende voorstelling ditmaal wel voor lief \villen 

 nemen. Wei aan dan, met uw verlof, ter zake. 



Het onbezet zijn, en gedurende een aanmerkelijk tijdsverloop 

 onbezet blijven, der Wijsgeerige Leerstoelen in ons Vaderland, 

 moge welligt aan bijzondere, vroeger zoo niet voorgekomene , 

 omstandiglieden bij de benoeming en aanstelling, voor een ge- 

 deelte, zijn toe te schrijven; iets, waarnaar alhier en door ons 

 uiet voegzaam onderzocht kan worden ; het is nogtans , en 

 in alien gevalle, niet te ontkenuen, dat er ten minste deschijn 

 zoo ook niet iets meer door geleverd wordt van gebrek aau 

 eenen ritimen voorraad van tot dien post bevoegden en algemeen 

 als bevoegd erkenden. En die scliijn zelf heeft te meer schiju, 

 naar mate het aantal van in ons Land aan het licht komende 

 Geschriften , tot Wijsgeerte betrekkelijk , geringer is , en die 

 Geschriften bij de meeste Lezers minder beduidend geacht wor- 

 den. Het laatste, \vel is waar, hangt veelal af van subjective 

 opinie: en het eerste, grootendeels , van het eng beperkte onzes 

 Lands en onzer Taal; van welke geldt, wat CICERO van de zijne, 

 de Latijnsche zeide, suis finibus , exiguis sane, continetnr, ter- 

 wijl Graeca (gelijk nu het Fransch) ubique leguntur 1 . Edoch, 

 men zou kunnen denken : ware er meer lief hebberij voor ik 

 wil zeggen, meer belangstelling in wijsgeerige overweging 

 en navorsching bij ons lezend Publiek, er zou vermoedelijk ook 

 meer aftrek van zulke soort van Schriften te hopen zijn, lot aan- 

 moediging van Schrijvers en Uitgevers. 



Geven wij het dan, al is het schoorvoetende , toe, dat zich 

 onder ons niet vele zelfs in verhoudiiig tot de uitgebreidheid 

 der grenzen, tot de menigte van lezenden, en zelfs tot de talrijk- 

 heid der beoefenaars van andere wetenschappen, niet vele als 

 van wijsgeerig nadenken opzetlelijk hun \verk makende , zich 



1 Pro Archia , c. 10. Dat was toen waar, in die gouclen eeuw der Taal. Later, 

 toen min edel metaal het goud vcrvangen had , was het anders. 'Pupx/iav *.6yta 

 vuv 6[A<iv ri TTKVTfti avQpNxoi %$&vriu. (Plutarch. Plat. Qitacsl.) 



