Terugzelling der Wijsbegeerte in Nederland. 233 



wijze rondborstig te kennen ! Of, na PLATO en ARISTOTELES , CICERO 

 en SLNECA, na BACO en CARTESIUS, LEIBNITZ en LOCKE, op wier 

 schouderen Imu Meester geacht kan worden gestaan te hebheu, 

 ook nog wel iets wezeulijks gedaan en geleerd ware door een' 



FEDER, PLATTNER, MEINERS , T1DEMANN , CARUS, REIMARUS , EBERHARD, 



MENDELSSOHN (oin nu alleeii van Duitschers te spreken); dit kwam 

 bij hen uaauwelijks in bedenking, die den neus ophaalden voor 

 de geheele Schotsche school, verachielijk spraken van de Wolfi- 

 aansche, en , wie weet hoe veel Einzich-mogliclis wisten en ver- 

 kondigden. Maar, hoe gin g het met hen, toen twee, drie later 

 opgekomen stelsels het Kantianisms verdrongen ! Met hoe weinig 

 eerbied spreekt men thans van mannen, die hetzelve als nog, hetzij 

 geheel, hetzij met wijziging, blijven aankleveu, en die men met 

 schouderophalen Standkantianen' noemt ! Nu is dan toch ein- 

 delijk de waarheid regt in het licht gesteld! Nu! Ja,om mor- 

 geh weder verworpen , en voor de , alsdan , eindelijk outdekte 

 waarheid, met gelijke aaumatiging, met dezelfde pratheid 

 voor zoo lang het duurt vervvisseld te worden. 



Wie, die redelijk denkt en onpartijdig oordeelt, zal ontken- 

 nen. dat voor hem, die meent te regt of te onregt der 

 waarheid nader bij gekomen le zijn, het nog ongekende gevon- 

 den, der Wetenschap meerdere zuiverheid, uitgebreidheid of 

 zekerheid te hebben toegebragt , zulks eene stof van blijdschap 

 en roem is , voor welke hij , als zoodanig , ook wel met besehei- 

 denheid uitkomen mag? Maar en ziet hier de vierde grieve, 

 die tegen de Wijsgeerte, niet zonder schijn van gegrondheid, 

 door hare verachters wordt iugebragt men beweert, dat de 

 bespiegelingen der latere , zoo wel als vroegere, Philosophen ta- 

 melijk if del en onv ruchtbaar , ja, nog wel iets meer dan dat, 

 zijn uitgevallen. Men vraagt en onder die vragers moeten 

 wel de Nederlanders mede eene eerste plaats, wegens hunne 

 landeigene zucht naar wezeulijkheid en degelijkheid, beslaan ; 

 men vraagt: wat nut hebben, tot dusverre, de telkens elkande- 

 ren opvolgende Wijsgeeren het menschdom aangebragt? Is er 

 eene regt wel geslolene, door ronding stevige, zamenschakeling 



