252 OPENBARE VERGADERING DER EERSTE KLASSE. 



der verscheiden grond, vinden zij zich gelukkig in hunnen veld- 

 arbeid. Hunne hoogtijden en feesten zijn aan zaai- en oogsitijd 

 ontleend of daarmede naauw verbonden, en Imnne taal en beeld- 

 spraak dragen de onmiskenbare teekenen van uit him land-be- 

 drijf ontleend te zijn. Vermaarde oorlogshelden en schrandere 

 Staatsmannen leiden dikwerf hunne wapenrusting of de grootsche 

 teekenen hunner waardigheid af , om die door de eenvoudigere 

 kleeding en werktuigen van den Landbouw te laten vervangen , 

 en zij achtten nu hun leven, volgens eigen getuigenis, gelukki- 

 ger en grooter, dan na eene schitierende overwinning op lict 

 slagveld, of in de pleitzaal of op het gestoelte der eere. 



Men zou aan de volkeren der oudheid te kort doen, indien 

 men meende, dat zij, alleen uit het besef van dringende behoefte, 

 en om zich het levensonderhoud te verzekeren, den Landbouw 

 zoo hoogelijk vereerden. Het is veeleer , als of zij het de nakome- 

 lingschap wilden doen opmerken , dat zij ook in dezen door hoo- 

 gere beginselen werden geleid. Zij gevoelden het, dat hij met 

 de Natuur, met hare geheinien en hare onbeschrijfelijke uitwerk- 

 selen in een onmiddelijk verband stond. Wat hemel of aarde, 

 Wat water, licht of warmte den mensch te beschouwen geeft, 

 zij vonden het met de bebouwing van akkers en beweiding van 

 velden naauw vereenigd ; het planten- en dierenleven , zijne ont- 

 wikkeling en voortgang, en wat daartoe gevorderd en daardoor 

 gewrocht wordt, zagen zij daarmede in een naauw verband. Zij 

 vonden daarin eene natuurbeschouwing , zoo geschikt, om het 

 verstand te scherpen, het betamelijk zinsgenot te vermeerderen 

 en het hart te veredelen. Zij zagen daarin de aankweekster van 

 onafhankelijkheid , en hunne Wijsgeeren wilden hem ook uit dit 

 gezigtspunt hebben aangeprezen. Om het sloffelijk en zedelijk 

 goed daarin besloten, zien wij den Landbouw geeerd en aange- 

 moedigd; wijze Vorsten bevelen hem hunnen onderdanen aan; 

 Redenaars en Dichters kiezen hem als om strijd tot een onder- 

 werp , om door zijne vermelding het volk zijne belangen te doen 

 inzien , om de harten te ireffen, en edele gewaarwordingen op te 

 \vekken. Waar wij het niet zouden verwachten, bezigen zij 

 hem orn den gloed hunner dichtregelen , of de kracht huncier 



