C N58 ) 



en zuidvvestelijk gedeelte van dit gewest eenige fmalle, 

 van het oosten naar het westen loopende, ftrooken zand- 

 grond bevat , zoo is het overige land grootendeels laag en 

 flechts weinige voeten boven de oppervlakte der zee ver- 

 heven , zoodat het middeldeel tusfchen de ftad Gronin- 

 gen en de boorden der Noordzee gelegen als ware het 

 eene kom vormt, werwaarts de van rondom afvloeijende 

 flijkftoffen zich tegen den zomer verzamelen en gedeelte- 

 lijk zelfs door een kanaal nit het //&#^>20-kwartier naar 

 deze (tad afzakken. 



Op deze kleiftreek blijft dus dikwijls in de laagten en 

 flooten eene menigte flijk , uit plantaardige en dierlijke 

 ftoffen beltaande , opgehoopt , die bij de langdurige droo- 

 ge hitte in rotgisting geraakt en nadeelige raoeras- en 

 kleilucht uitwafemt. DC dorpen , in deze kom gelegen , 

 leden ook deswegens het meeste door de ziekte van 1826, 

 inzonderheid Middelflum , Kantens 9 Stitswert , Epping- 

 huizen , Stedum , Onderdendam en Doornwert , offchoon 

 niet alle in dezelfde evenredigheid , rerwijl de hooger en 

 langs de zeekusten liggende dorpen meer bevrijd bleven , 

 uitgezonderd Warfum 9 vvaar armoede vooral de ziekte 

 deed voortduren. (*) . 



Vooral zijn de aanwasfen langs , en de landen tusfchen , 

 den Dollart en Gronlngen , ten zuiden van Appingedam^ 

 zeer laag , en worden dikwijls , geltjk zulks bij den 

 jongften watervloed plaats had , met het flijkige en zoute 

 Eemwater overftroomd 3 hebbende deze zeeboezem eenen 



klei- 



(*) E. j. THOMASSEN & THUESSINK, Over de epidemic, welke t* 

 Groningen In 1826 geheerscht heeft. o. BARKER, Over de volki- 

 ziekte te Groningen in 



