Ten einde onze ziekte van 1826 met de te voren 

 plaats gehad hebbende te kunnen vergelijken, zullen wij 

 uit eigen waarneming, met die van anderen verrijkt, 

 opgeven , met welke middelen men in het algemeen het 

 best geflaagd is. - 



In den beginne , toen de ziekte veelal den vorm van 

 tusfchenpoozende koorts met gastrifche verfchijnfelen 

 had , was bij meer asthenifche en minder irritabele ge- 

 fteldheid, wanneer de lijder fterke fpanning in de maag- 

 ftreek , fterk bitteren fmaak , oprispingen had , de tong 

 met een dik , los beflag bezet , ook wel droogachtig , 

 geel , iets gezwollen was 5 misflagen in de dieet begaan 

 had, in ddn woord, wanneer de gastrifche verfchijnfelen 

 fterk kennelijk waren , fomwijlen een enkel braakmiddel 

 uit gr. i ii tart. emet. en gr. x xx ipecacuanha, of 

 alleen uit eene oplosfing van tart. emet. in water zeer 

 dienftig. Nadat dit braking veiwekt had , gaf men de 

 genoemde oplosfing, om de 2 of 3 uren een' halven of 

 heelen lepel , als wanneer dezelve , door het verwekken 

 van genoegzamen ftoelgang en een zacht zweet , in eeni- 

 ge ligtere gevallen de ziekteverfchijnfelen geheel deed 

 verdwijnen. 



Ontbraken genoemde gastrifche verfchijnfelen , kwam 

 de koorts meer plotfeling en onverwacht , met vvalgende 

 benaauwdheid en braakzucht, volheid , opgeblazenheid 

 en pijn in den bovenbuik, was de tong dun , witachtig, 

 ftippelig , dan waren emetica zeer fchadelijk , vverden in 

 verre de meeste gevallen vruchteloos beproefd en ver- 

 oorzaakten nadeelige gevolgen. Sommige verdroegen 

 zelfs niet, dat in eene mixtuur van 8 oncen e'e'ne grein 

 tart. emet. gedaan werd. Eene herhaling van dezelve 



had 



