( 125 ) 



Ook de epidemic van 1727 behandelde VAN SWIETEN 

 zeer gelukkig met braakmiddelen , foms afgewisfeld met 

 oplosfende en laxeermiddelen ; hij vond met BOERHAAVE 

 en MUSSCHENBROEK , dat de aderlating veelal fchadelijk 

 was , dat herhaalde braakmiddelen het best de ziekte 

 wegnamen , en dat flechts bij zeer weinige eene geringe 

 gift van kina voor den aanval noodig was. Ook in 

 1729, 1730 , 1732 en 1736 was deze behandeling de 

 gelukkigfte. VAN ZELST gebruikte toen in de Beverwyk 

 bij wederinftortingen met nut zijne tinctura e miner a 

 martis nativa (*). 



PRINGLE , wiens zieken meestal jonge , pletorifche , 

 in het beste tijdperk huns levens zijnde perfonen waren, 

 begon zijne behandeling (vooral op de van de moerasfen 

 verwijderde plaatfen) gemeeniijk met eene aderlating , in- 

 dien er namelijk , hetgeen veelal gebeurde 9 ontfteking- 

 achtige verfclujnfelen aanwezig waren; na de aderlating 

 gaf hij meest (dewijl hij de ziekte aan belette uitwafe- 

 ming toefchreef) zweetmiddelen $ en indien er verftopping 

 plaats had , zachte laxantia en resolvenlia of clysmata 

 purgantia , tot gewonen drank gortwater met oranje- of 

 citroenappelfchijfjes , of met een weinig azijn , citroen- 

 fap of vitrioolgeest. Braakmiddelen en opiata waren 

 meestal fchadelijk. 



Door het transporteren der zieken met wagens en door 

 andere oorzaken , had er dikwijls herfenontfteking plaats, 

 als wanneer herhaalde aderlatingen , vesicatoria en ont- 

 ftekingwerende middelen dienftig waren. Indien echter 



de- 



(*) VAN SWIETEN, Const, epid. I, p. 250. MUSSCHENBROEK, 

 Dissm Physic, p. 682. VAN ZELST, de Podagra, p. 162. 



