f 72) 



vende pijnen , vooral fterke pijn in de lenden , hevige 

 benaauwdheid om de hartkolk 9 maagpijn , misfelijkheid , 

 walging ; vruchtelooze neiging tot braken , braking van 

 fmakelooze , dikwijls bittere , llijmige witte, gele , 

 groene of zwarte , zure ftofFen 5 die fomtijds zoo fcherp 

 en knagend als vitrioolzuur vvaren ; brandende , knagen- 

 de en benaauwende pijn in de keel, ftijvigheid en raauw- 

 heid van den flokdarm., onleschbare of in het geheel 

 geene dorst en zelfs af keer van drinken 9 drooge , flijme- 

 rige 9 foms ruwe , zwarte , met fpruw bedekte tong ; 

 opgezwollen buik , verftopte buiksontlasting , of ook veelal 

 buik- en persloop, geweldige vermoeidheid en afgemat- 

 heid, hysterifche en hypochondriiche toevallen en be- 

 naauwdheden, moeijelijke ademhaling, benaauwende droo- 

 men , flapeloosheid , of ook zeer dikwijls flaapzuchtig- 

 heid ; veelvuldige, ongelijke, fomwijlen wegblijvende 

 pols, hoogroode of drabbige, met een veelkleurig be- 

 zinkfel voorziene urine ; ftuipachtige bewegingen , kramp- 

 kolijk 9 neusbloedingen en aanbeijen , terwijl de huid 

 door fcorbutieke vlekken misvormd werd. 



De koorts was eerst tusfchenpoozend , anderendaagsch 

 of dubbeld anderendaagsch , werd vervolgens meer afla- 

 tend en bijna aanhoudend, en werden immer meerdeelen 

 medelijdend aangedaan, de vochten lieten zich onderling 

 losj er ontftonden zenuwtoevallen , de gastrifche koorts 

 veranderde in eene rotzenuwkoorts , welker uitflag onzeker 

 was en niet zelden in den dood eindigde. De ziekte had den 

 vorm van febris pituitosa , biliosa, catarrhalis^ pifut- 

 tosa putrida , dysenterica of cholerica ; zij wisfelden 

 elkander af of volgden elkander op ; bij beterfchap werd 

 de ziekte weder tusfchenpoozende. De gevolgen dezer 

 ziekte waren , behalve menigvuldige miskramen, ver- 



ftop- 



