xxvi HISTORISCH BERIGT 



het Nederduitsch, geteekend: Planten van hetzelfde geftacht 

 bezitten gelijkfoortige geneeskrachten , en C geteekend: Plantae, 

 quae genere conveniunt, etiam virtute conveniunt , LINN. Uit de 

 voorgelezene adviezen bleek het , dat de Hoogduitfche en Ne- 

 derduitfche fchrijvers der zeer wijdloopige ftukken A en B 

 zich wel ter beantwoording der vraag veel moeite gegeven 

 hebben en deswegens lof verdienen , doch dat zij de bedoeling 

 der vraag geheel hebben gemist, en dat deswegens deze ftuk- 

 ken ter bekrooning niet in aanmerking kunnen kornen; dat 

 daarentegen de Franfche fchrijver van hec veel beknopter 

 antwoord C , de bedoeling der vraag wel in het oog houden- 

 de , door met veel oordeel en rtrenge critiek de waarde of 

 onwaarde en daarna het gebruik of het onbruikbare der 

 meeste waarnemingen te bepalen , een goed en beknopt over- 

 zigt geeft van den tegenswoordigen ftaat van kennis omtrent 

 dit onderwerp. Men had echter wel gaarn, in e'e'n opzigt , 

 een meer volledig antwoord op deze vraag gezien, doch, er- 

 kennende de veelvuldige verdienften in dit antwoord, befloot 

 men aan den fchrijver van hetzelve den gouden eerprijs toe 

 te wijzen. Bij de opening van dit antwoord C bleek hier- 

 van fchrijver te zijn : EUGENE SOUBERAN , te Parijs. 



Deze vraag werd in 1827 ppgegeven, door Prof. REINWARDT, 

 aan wien derhalve weder de zilveren eerpenning werd aangeboden. 



XII. Dat op de vraag: Op welke wijze verbetert de 

 haardasch de vruchtbaarheid van fommige gronden, daar men 

 weet , dat zij geene of althans zeer weinige zoodanige beftand- 

 deelen bevat, die ter voeding van pjanten kunnen dienen? Van 

 welken aard zijn bijzonderlijk die gronden , waarvan men be- 

 vonden heeft, dat derzelver vruchtbaarheid door de haard- 

 asch kan verbeterd worden? Voor welke gronden daarentegen 

 is dezelve niet dienftig? En welke voor den landbouw 

 nuttige aanwijzingen knnnen er uit de beantwoording van de 

 twee eerfte leden dezer vraag worden afgeleid ?" is in- 

 gekomen een antwoord in het Nederduitsch, geteekend : Noeste 

 landlieden rept uwe leden. Hetzelve werd geoordeeld geene 

 genoegzame verdienften te hebben , om bekroond te worden. 

 Men vond goed de vraag te herhalen, om er op te antwoor- 

 den vddr i Januarij 1831. 



XIII. Dat op de vraag : Welke is de oorfprong der Graniet- 

 en andere primitive Rotsblokken en ftukken van zeer ver- 

 fchillende grootte , die in groote menigte over de vlakten 

 der Nederlanden en van het Noordelijk Duitschland, en in 

 de zandgronden verfpreid liggen? Is het mogelijk, door 

 eenc naauwkeurige vergelijking dezer Rotsftnkken, en van 

 dat Rotsgruis, kiezel genaamd, met de beftanddeelen van 

 elders beftaande, Geologifche Formatien, zich te verzekeren, 

 dat de eerften te voren een gedeelte uitmaakten der laat- 

 ften , en , zoo ja , waaraan kan men met de meeste waar- 

 fchijnlijkheid derzelver overbrenging van de nog beftaande 



Ber- 



