( 13) 



worden doorgebragt , waaruit zij dikwijls ontwaakten ; 

 meestal echter hadden zij flapeloosheid en geweldige 

 hoofdpijn ; deze was in de hitte van den aanval zeer 

 hevig , kloppend , allerpijnltjkst en onverdragelijk ,, benam 

 alle flaap en rust , had hare zitplaats in het voorhoofd , 

 boven de oogen en llapen van het hoofd, wier flagade- 

 ren geweldig klopten; zij verminderde gemeenlijk met 

 de koorts , doch hield ook meestal nog eenigen tijd aan , 

 nadat de koorts den lijder reeds verlaten had. 



De urine was nu rood , bruin of geel 5 en gaf veelal , 

 wanneer zij bekoeld was , een fteenverwig , wit flijmig 

 of etterachtig bezinkfel, en veroorzaakte bij de uitlo- 

 zing eene brandende pijn in de pisbuis , voornamelijk 

 aan derzelver opening. In het begin was de urine ook 

 dikwijls drabbig , dik , bruin of witachtig troebel , on- 

 doorzigtig; bij meer algemeen toenemende zenuwaandoe- 

 ning, bedwelming of fluipen, waterachtig dun; faf- 

 fraankleurige urine voorfpelde, gelijk TORTI en ande- 

 ren hebben opgemerkt , het gevaar eener aanhoudende 

 koorts. 



Somwijlen begon de koorts dadelijk , met eene fterke 

 warmte , zonder bijna merkbare koude. 



Nadat deze hitte tot op zekere hoogte geklommen 

 was , begon dezelve langzaam af te nemen ; de zieke 

 voelde , dat het voorhoofd en de handpalmen vochtig 

 werden , de fpanning liet over het geheele ligchaam 

 eenigzins na, de vochtigheid verfpreidde zich over het 

 geheele ligchaam en ging in een overvloedig zweetover; 

 de pols werd weeker , langzamer; de tong vochtig en 

 losfer; alle ziekteverfchijnfelen verminderden ; de pijnen 

 hidden op , de zieken werden rustiger en flaperig. De 



urine 



