(22) 



hard , niet regt koortsvrij. De eenige gastrifche verfchijn- 

 felen , welke nu befpeurd werden 9 waren: duizeligheid , 

 ligte walging , pijn in het hoofd 9 in den rug en de le- 

 dematen 9 bijzonder in de beenen , eene fpanning in den 

 hartkuil en eene ligte drukking in de bovenbuikftreek; 

 de tong was foms fchoon en hoog rood, zelden veel 

 beflagen 5 vvel eens zuiver bleek rood , vveinig gezwol- 

 len 5 niet zoo vuil, morfig , flijmig, dik befmeerd; 

 meestal dunner, zamengetrokkener , kleincr dan bij onze 

 gevvone galkoortfen ; zij was echter veelal flijmig, grijs- 

 achtig wit , als korrelig 9 even alsof ieder tepekje met 

 een wit puntje voorzien was , ibms droog , foms voch- 

 tig, en werd bij het voortgaan der zkkte met fpruw 

 bedekt. De ontlastingen waren nu meer flijmerig dan 

 galachlig ; de oprispingen minder bitter 9 de hoofdpijnen 

 niet zoo zwaar 3 de dorst veelal brandend en onlesch- 

 baar 9 met een gevoel van invvendige hitte , die zich 

 vooral tot de borst bepaalde , de liuid was onaangenaam 

 heet op het gevoel en de ademhaling eenigzins bezwaard ; 

 invvendige hitte was foms met uitvvendige koude voor- 

 handen. 



De galachtige gefteklheid had nu bijna geheel plaats 

 gemaakt voor de flijmachtige ; de catarrhale verfchijnfelen 

 duurden fteeds voort; milt- en flijmklieren waren veelal 

 fterk aangedaan; de zieken zagen er bleek en ongedaan 

 (cachectisch) uit ; de geheele bewerking der vertee- 

 rlng , affcheiding en voeding was in wanorde. Bij ve- 

 len hadden kloppingen der halsflagaderen , pijnlijke kramp- 

 trekkingen , flapeloosheid , ne^rllagtigheid en verbeffing 

 allcr toevallen tegen den avond plaats. Naarmate de 

 herfst meet naderde, waren de koortfen van intermitte- 



rend 



