(23 ) 



rend mer remitterend, maakten fleeds eene hemitritaca 

 of zoogenaamde semilertiana ^ of zij gingen door de 

 daarmede gepaard gaande congcstie naar de herienen , 

 over in die foort van febris perniciosa of maligna 9 

 welke men soporosa of apoplectica noemt, 



Nadat bovengenoemde verfchijnfelen een' geruimen tijd 

 geduurd hadden , lieten zij grootcndeels 9 foms geheel 

 na 9 vooral vvanneer iiet zvveeten , dat vroeger vveinig 

 was , nu veelvuldig > fmeltend , waterig werd. Door dit 

 zvveeten bedaarden de pijnen in het hoofd en in de le- 

 den , welke eerfte meest bij verheffing der koorts tot 

 ijlen overgingen , de urine werd troebel , dik en geel , 

 de groote dorst verminderde , de hoest , die met fpan- 

 ning op de borst vergezeld ging , verdvveen , en de lij- 

 der gevoelde zich, de boven gezegde gewaarvvording van 

 groote matheid niet gerekend , tamelijk wel. 



Minder gewoon was ecliter deze loop der ziekte, en 

 zelden nam men nu bij de koortfen een' geregelden loop 

 of crisis benigna waar, maar zij waren langdurig en 

 dikwijls met lastige aandoeningen in de keel , pijnltjke 

 doorzwelging , pijnlijk gevoel langs den flokdarm , fpruvv , 

 hik , aanhoudende braakzucht , hoewel er weinig ontlast 

 wierd ^ benaauwende pijn in de borst, enz. vergezeld; 

 fomtijds gingen zij in eene tusfchenpoozende en dan on- 

 verwachts in eene zenuwkoorts over (?). 



Meestal had er geene intermisfie , maar flechts remis- 



fie 



(*) THUEssiNfc, Overzigt, bl. 20. Kinderen kregen dikwijls, 

 izoowel in het begin der koorts als bij het uitbreken van het zvveetj 

 ftuipen, fchreeuvvden met een wild ontfleld gezigt, waren zeer on- 

 gedurig en ijlden beftendig. Zie BANOA, bl. 27. 



B 



