( 24 ) 



fie plaats, gedurende welke er deeds eene tneerdere of 

 mindere fpanning in den pols te befpeuren was ; de nacht 

 was gewoonlijk zonder flaap , en fcheen als in een' ftaat 

 van bedwelming doorgebragt te worden; eene zeer kor- 

 te , afgebrokene fluimering in den morgenftond gaf eene 

 kortftondige verligting. Dan den volgenden dag vertoon- 

 den zich nil de opgenoemde verfchijnfelen , als romme- 

 ling , fpanning , fteking , volheid 5 braakzucht , hevige 

 benaauwdheid , vooral boven in de borst , in den hals 

 en tegen de keel , even alsof er een worm in den bals 

 zat of naar boven vvilde , enz. , op nieuw en heviger 

 dan de eerfte maal , wanneer de urine helder bleef , en 

 in plaats van zweet eenige buiksontkstingen volgden, die 

 meesral drooge tong en fpruw, die vooral voor zwakke 

 menfcben lastig was 9 naar zich (leepten. Er deden 

 zich veelal diiidelijke teekenen eener congestie naar de 

 herfenen , geweldige kloppingen in de flapen van het 

 hoofd, ijlhoofdigheid , hicte , opzetting van het aange- 

 zigt , kloppingen der carotides , enz. op. De nu vol- 

 gende remisfie was minder in het oog vallende , en in- 

 dien men in dergelijke gevallen het geluk niet had den 

 volgenden koortsaanval of verheffing tegen te gaan of te 

 verminderen , zag men niet zelden den lijder in zoodani- 

 gen aanval bezwijken ; zoo als ons in deze epidemic , 

 helaas! te vele gevallen zijn voorgekomen. 



Zeer duidelijk intusfchen was de gezegde verergering 

 van alle verfchijnfelen , die eerst eenen typus quotidianus 

 vertoonde 3 doch weldra tot hemitritaus overging , in 

 den tijd van 24 uren twee aanvallen maakte , waarop 

 dan gemeenlijk met den derden , fomwijlen met den twee- 

 den aanval, die na eenen zeer korten tusfchentijd ontftond , 

 een apoplectifche dood volgde. Zwak- 



