( 31 ) 



vreesachtigheid , rjling , het gezigt bij afwisfeling rood 

 en bleek , hoofdpijn , fpraakzaamheid , de oogen flonden 

 (Irak, ftijf of draaiden in het hoofd rond, kramp in 

 verfchillende ligchaamsdeelen, moeijelijke doorzwelging , 

 liggen op den rug met opgetrokkene knieen , de urien 

 meest bleek , helder , de tong in het eerst wit en voch- 

 tig , vervolgens droog , de koortsverheffing heeft onregel- 

 matig nn eens 's nachts ., dan weder bij dag plaats , de 

 pols is zeer onregelmatig , clan vol en fnel, clan zwak. 

 Naarmate de ziekte langer geduurd heeft, vermeercleren 

 de verfchijnfelen 9 de ijling vvordt aanhoudend 9 de hitte 

 vermeerdert, aanhoudende trilling en kramp, kleverig 

 zweet , peeshuppeling , vlokkenlezing , hik , onwillekeu- 

 rige afgang en urienlozing , en eindelijk de dood, ge- 

 meenlijk op den i3den of I7den dag (*). Somwijlen 

 gingen hier verfchijnfelen van rotachtige ontbinding voor- 

 af, als: blutsvkkken (petechiae)? vloeijingen , Itinkende 

 afgang , enz. Inclien de zieke zoo gekikkig was te her- 

 (lellen , verminderden de verfchijnfelen langzaam ; ziekte- 

 fcheiding had er zelden plaats en de lierllelling ging zeer 

 langzaam. 



De andere vorm van zennwkoorts , namelijk met ver- 

 minderde irritabiliteit (febris lenta nervosa der fchrij- 

 vers , febris stupida HUFELANDU) , kvvam meest voor bij 

 het gemeen , hetwelk , met (lap en gering voedfel voor- 

 zien , reecls voor de epidemic verzwakt was; dit/;elfde 

 had ook bij hoogbqaarde en door ziekte verzvvakte men- 

 fchen plaats (f). De meeste zieken hadden in deze 



twee- 



C*D Daar de vcrfcbijnfelen in dezen ziektevorm zeer dikwijls ver- 

 fchilden, was de diagnosis en befchrijvin^ derzelve mocyel^k. 

 Ct) HIPPOCRATES, Magazyn, aangeh. Stuk, bl. 196. 



