C 36 ) ) 



drooge tong , enz. gepaard ging , meestal eenen doode- 

 Jyken uitgang had. 



Veelal was de lijder fterk uirgeput en vermoeid , klaag- 

 de fterk 9 meest over kloppende , hevige hoofdpijn , fui- 

 zing in de ooren , duizeligheid en ligtheid in het hoofd , 

 zoodat alles voor hem fcheen rond te draaijen, flaauwte, 

 en verviel vervolgens in een' foporeufen , apoplectifchen 

 of ook epileptifchen toeftand. Deze toeftand duurde e'e'n 

 tot vier tiren , begon met uitputting , onverfchilligheid 

 omtrent zijn lot {stupor) , wezenloosheid ; het aangezigt 

 was rood opgezet , de gezwollene huid werd flets , in- 

 gevallen , bleek en met koud zvveet bedelu ; tegen den 

 nacht viel hij veelal in een' onrustigen flaap , afgebro- 

 ken of vergezeld , door nare of onbefchrijfelijk beangfti- 

 gende droomen. Den volgenden morgen was hij zeer 

 mat, flaauw , als uitgeput , de tong weder witachtig; 

 foms verliep deze tweede dag gematigder , de lijder had 

 weinig pijn, meer een gevoel van matheid , en hij klaag- 

 de over inwendige raauwheid of branding. De nacht 

 hierop was tamelijk , offchoon de flaap niet verkwikte ; 

 dan den derden dag volgde op den voormiddag een nieu- 

 we hevige koortsaanval , die dikwijls den dood ten ge- 

 volge had. De pols was in den beginne klein , onder- 

 drukt, gefpannen , hardachtig , traag , onregelmatig , 

 vervolgens opgezet , week 9 ongelijk , foms tusfchenpoo- 

 zende, in enkele gevallen bijna onmerkbaar; in de tus- 

 fchenpoozen behield de pols fteeds zekere raschheid en 

 fpanning, waardoor dezelve zich klein Het gevoelen. In 

 eenige gevallen eindigde de aanval gelukkig door zware 

 neusbloedingen. 



In weinige gevallen zag men alleen kolijkpijnen , in 



fom- 



