( 38 ) 



vermoeidheid en zwakte waren de verfchijnfelen des 

 tweeden aanvals. 



De derde aanval was doorgaans hevig, op koude 

 volgde walging , braking , groote benaauwdheid en droo- 

 ge langdurige hitte , die door flerk zweet gevolgd werd ; 

 dit zweet bleef mi ook na den koorts-aanval voortduren, 

 de koorts zelve werd meer aanhoudend 9 althans waren 

 de aanvallen minder in het oogioopend, liepen in elkan- 

 der of lieten , naarmate van de hevigheid der ziekte 9 den 

 dubbelden anderendaagfchen omloop , en zelden eenen 

 geheel koortsvrijen tijd zien; de zwakte werd nu op 

 cens zoo groot , dat de fterkfte jongelingen meermalen 

 in flaauwte vielen; met de grootfte onverfchilligheid en 

 wezenloosheid bleven de meeste in een aanhoudend , kle- 

 vend zweet liggen 9 of voor eenige oogenblikken uit een' 

 diepen flaap gewekt, klaagden zij op herhaald vragen alleen 

 over benaauwdheid, pijn in de maag en drukking op de 

 hartkolk. De trekken van het gelaat veranderden der 

 mate, dat men de zieken van den vorigen dag naauwe- 

 Jijks herkende; het gezigt was nu ingevallen, geelachtig 

 bleek , het wit der oogen hoog-geel , ook de huid ver- 

 fchillend hoog gekleurd (*); hoe vroeger echter en hoe 

 (lerker deze gele kleur der huid begon, des te gevaarlij- 



ker 



C*) De ligte gele kleur van de huid was dikwijls reeds, in het be- 

 gin, doch gemeenlijk eerst met de latere aanvallen te ontdekken . 

 was nice altijd, maar veelal, wanneer de cholerifche verfclrijnfelen 

 eenen hevigen graad bereikt hadden, te zien; dezelve was even als 

 in de febris flava geel icterisch. Zie de punten van overeenkomst 

 dezer cholera met de cholera orientalis by CURT SPRENGEL, Pa- 

 thologie, liter Theil, 97. POPKEN, 1. c. p.44. THIJSSEN 9 Herfstk. 

 bl. 91. HUFELAND, Journal 1826, Dec. f. lao. SEBASTJAAN, Moe~ 

 raskoorts, bl. in. Geneesk. Bijdragen door VAN DER HOEVEN, 



LOG- 



