( 64 j 



ontfteking. Deze ontileking echter was meestal 

 van eenen roosachtigen aard en had in het een of 

 ander der buiksingewanden plaats , als : lever , 

 . milt, darmen, fomwijlen herfenen , enz. , had 

 gemeenlijk den anderendaagfchen vorm en ging 

 dikvverf fpoedig tot het asthenifche over. Men 

 moest dezelve niet verwarren met febres larva- 

 tae^ die de ontftekingen dikwijls naboorften en 

 alleen door Cort. peruv. of Sulph. chininae weg 

 te nemen waren (*;. 



V. Deze tusfchenpoozende koorts , die zich overigens 

 met elke andere ziekte fomwijlen vereenigde 3 fcheen 

 dikwijls in het eerst onfchadelijk , werd echter 

 fpoedig boosaardig en maakte vele flagtoffers , voor- 

 al bij het derde of vierde acces. Ook had bij de- 

 zelve van den beginne af eene groote afneming der 

 krachten plaats , waardoor de zieken uitermate ver- 

 zwakt en afgemat werd en. 



Het bleek , ingevallen , lijkkleurig gelaat , de 

 verminderde glans der oogen, de geweldige zwaar- 

 te en vermoeidheid der ledematen 3 de beneveling 

 van het hoofd, ftompheid en ne^rgeflagenheid der 

 ziel , enz. . gaven genoegzaam het kwaadaardige , 

 eigenaardige {miasmatische} karakter der ziekte te 



ken- 



(*) Over de complicatien der tusfchenpoozende koorts hebben 

 uitmuntend gehandeld : BORSERIUS, WERLHOF, TORTI, VOGEL 11. cc. 

 GRANT, On fevers , Tom. I. v. HOVEN, Versuch iiber das week" 

 felfieber, Th. I, f. 64, u. f. w. HORN, Archif far Med. Erf ah- 

 rung, Th. V, f. 48, u. f. w. KLETTEN, De const, morb. atrabil. 

 yiteb. 1806, alsook THUESSINK, Waarnemingen omtrent de ziekten 

 van I79899- 



