(97) 



fterkte en hevighcid flechts van tijd tot tijd af , en wer- 

 den regclmatig of onregelmatig erger. 



Cholera was in deze epidemic menigvuldig , allerge- 

 vaarlijkst en niet zelden doodelijk. De ontlaste ftoffen 

 waren meestal dun; blaauwachtig zwart , zeer ftinkend, 

 pijn in de maag , de buik opgezet gefpannen , het aan- 

 gezigt koud , ingevallen , loodvervvig , de pols klein , 

 zwak , en ongeregeld , menigmaal naaawelijks voelbaar , 

 de ademhaling fnel en ongeregeld , iterke dorst , hik , 

 flaauwten , ftuipen , enz. Waren de itoffen minder be- 

 dorven , dan verminderden deze toevallen allengskens , de 

 pols verhief zich en vverd meer geregeld , er volgde 

 llaap en zweet , en eene ziektefcheidende brandende urine. 



Galbraking , gebreken van lever en milt, geelzucht, 

 ontftekingen , verzweringen en ver (lopping en der inge- 

 wanden , aanhoudend braken , buikloop 9 welke foms 

 bloederig was , pijnen en groote gevoeligheid der buiks- 

 ingewanden en periingen , waren in deze epidemic 9 even 

 als in 1826, dikwijls aanwezig (*). Spruw was zeer 

 zeldzaam en dan meest bij kinderen, vrouwen en teeder 

 opgevoede en zwakke jongelingen. 



Dikwijls was de epidemifche .koorts vergezeld met 

 flaapzucht en beroerte en vertoonde alle die verfchillende 

 verfchijnfelen , welke wij in ons eerfte hoofddeel hebben 

 opgegeven. Ook zag men niet zelden halsftijfheid, flijf- 

 heid der zenuwen (tetanus of rigor nervorum) en algc- 

 meene ftijfte des ligchaams (tetanus univer salts) , waar- 

 in het ligchaam , door fterke kramptrekkingen uitgerekt 

 ligt^ ftijf en geheel onbewegelijk is. Deze niet zelden 



voor- 



(*3 SEDASTIAAN, t. a. pi. bl. 91, 97, 99, 103 en volg. 



G 



