(261) 



op ook de moeder aangetast, die beide onder laatstge- 

 melde. ziekte bezweken. De vader, die weinige dagen 

 later aangedaan werd en herftelde, werd meermalen be- 

 zocht door eene , twee uren van hem afwonende , dochter 9 

 die kort daarna door dezelfde ztekte werd aangetast , en 

 dezelve aan eene derde zuster overplantte, die wederom 

 de befmetting onder haar huisgezin bragt , zoodat haar 

 man en twee kinderen lang aan dezelfde ziekte bleven 

 fukkelen, doch langzaam herftelden. Hier was dus de 

 overgang door contagium ten duidelijkfte bewezen. Dat 

 Dr. THIJSSEN , FRICK.E TOEL en andercn geene befmet- 

 ting waarnamen , mag welligt daaraan toegefchreven wor- 

 den, dat de ziekte te Amflerdam en elders meer zui- 

 ver tusfchenpoozend, foms wel door apoplectisch fopo- 

 reufe toevallen doodelijk, doch minder typheus voor- 

 kwam dan in Groningen en Vriesland. In het ambt 

 Ritzebuttel, waar de koortfen, gedurende de zomerhitte 

 typheus waren, en door HACHMANN met flimul. antisp. 

 en ac miner, en at her dukif gelukkigst behandeld wer- 

 den , zal de befmetting waarfchijnlijk ook wel mede ge- 

 werkt hebben, om er de fterfte zoo groot te maken, 

 zijnde er de ziekte weder merkelijk verminderd, toen de 

 koortfen bij meerdere koude den intermitt typus aanna- 

 men. Te Groningen fcheen zich de ziekte van zieken 

 op gezonden onder de huisgezinnen , en uit deze door 

 naastbeftaanden of oppasfers verder voort te planten , en 

 uit de lagere buurten naar de hoogere ftraten te verfprei- 

 den. Zonder befmettelijkheid fchijnt het Profr. THUES- 

 SINK niet verklaarbaar , waarom de ziekte zich in deze 

 ftad op den hoogeren zandgrond het hevigst openbaarde , 

 op dien tijd des najaars, toen de hitte reeds in koeler en 



R 3 voch- 





