1. HOOFDSTUK. 



IN HOE VERRE HEEFT MEN IN 1 826 OP DEZE OF GENE 



PLAATS BEVONDEN, DAT HET GEBRUIK VAN QUININE- 



ZOUT , TER GENEZING VAN AANHOUDENDE OF 



SLECHTS WEINIG REMITTERENDE KOORTSEN , IS 



NUTTIG GEWEEST? 



D 



'e door PELLETIER en CAVENTOU in 1820 irit de 

 kina bereide loogzouten behooren gewis onder de belang- 

 rijkfle ontdekkingen der nieuwere Scheikunde geteld te 

 worden. Derzelvcr uitftekend nut in het wegnemen en 

 beteugelen van hardnekkige tusfchenpoozende koort- 

 fen , is door te veelvuldige waarnemingen en proeven 

 van beroemde Geneesheeren bevestigd , dan dat ik dit 

 door aanhaling hunner gefchriften of door eigene erva- 

 ring zal behoeven te ftaven. Ik zou alsdan flechts her- 

 halen, wat anderen reeds meermalen vermeld hebben. 



In het begin van het jaar 1823 , toen de Sulphas 

 chinim meer algemeen verkrijgbaar werd, ben ook ik 

 begonnen dezelve in tusfchenpoozende koortfen , waar 

 geene complicate aanwezig was , te bezigen , dezel- 

 ve altijd in de intermisfie gevende, met inachtneming 

 van alle die regelen, welke in het algemeen bij het ge- 

 bruik der kina worden voorgefchreven ; vooral ge- 

 bruikte ik die daar , waar de fpijsverterings-werktuigen te 

 zwak waren , om de kina in zelfftandigheid te verdragen ; 

 waar de idiosyncrasie van den lijder den cortex ver- 



S bood 



