C 350 ) 



brengende, moet dus als een meer algemeen verfchijnfel 

 gehouden worden, en wordt op de volgende wijze door 

 eenen ongenoemden fchrijver befchreven (*J) : Spoedig 

 j, na derzelver gebruik gevoelt men eene aangename 

 warmte in de maag , die zich vveldra als ftralen naar 

 de overige werktuigen verfpreidt, de pols verheft 

 zich , er ontftaat eene ligte uitwafeming en alle verrig- 

 tingen fchijnen met nieuvve veerkracht te worden uit- 

 geoefend. Wordt de gift van deze bereidingen ver- 

 fterkt , zoo volgen daarop de volgende verfchijnfelen , 

 in het midden van het gastrifche ftelfel ontftaat 

 eene hitte , die niet dan langzaam vermindert ; wordt 

 derzelver gebruik voortgezet , zoo ontftaat er droogte 

 en hitte in den rnond , de adem neemt eenen dierlijken 

 reuk aan , de tong wordt wit geelachtig en aan hare 

 fpits vormen zich roode papillen, in den flokdarm ont- 

 w ftaat een gevoel van toeknijping , dat na het doorflik- 

 ken van prikkelende zelfftandigheden toeneemt ; vermin- 

 dering van eetlust ? dorst, winden, herhaalde opris- 

 pingen , warmte der huid en vooral der handen , op 

 welker oppervlakte violetroode vlekken verfchijnen , en 

 niet zelden hardnekkige verftopping zijn derzelver be- 

 geleiders , waarbij de pis , als zij koud wordt , een 

 geelachtig wit afzetfel vormt en het aanzien heeft van 

 troebele karnemelk. Deze toeftand, die uit het mis- 

 bruik dezer bereidingen ontftaat , moet als eene foort 



van 



in HUFELAND Journal der Pr. Heilk. 1825. Dec. S. 14, 

 22, 140. Supplementhcft. 1825. S. 9698, en B. <5i. St. 6. S. 140. 

 HERSCHEL in Allgem* Med* Annalcn 1826. S. 771. 



(*) Holl. Maatschappy t. a. pi. bl. 91. 



