( 314) 



vnordeelig fcheen 9 althans niets hielp , en dat in die ge- 

 vallen , waarin de flepende toeftand , het fteeds toenemend 

 verlies van krachten , de duidelijke neiging der vocbten 

 tot ontbinding , overmatige ontlastingen van vocbten en 

 andere omflandigbeden 9 dringend de kina vorderden , de- 

 ze met doelmatige , opwekkende , prikkelende middelen 

 verbonden , geenszins door de chinine kon vervangen 

 worden (*). 



t Offchoon boven befcbrevene waarnemingen alleen zoo- 

 danige gevallen betreften , die gelukkig afliepen , zou ik 

 ook verfcheidene kunnen aanbalen, die eenen doodelijken 

 uitgang hadden. De redenen van eenen ongelukkigen af- 

 loop waren veelal. 



i e. De hevigbeid en kwaadaardigheid der epidemic. 

 In den aanvang derzelve , toen men met bare natunr 

 nog niet in alles geboegzaam bekend was , volgde men 

 veelal de gewone kunstmatige behandeling; de koortfen 

 vervroegden en verlengden , bij de tweede of derde 

 koorts voegden zicb reeds dreigende en gevaarlijke fecun- 

 daire toevallen febris foporofa , apoplectica^ chohrica^ 

 enz. , en aleer men den lijder eene genoegzame hoeveeK 

 heid /. chin, had kunnen binnen krijgen , was hij reeds 

 onder het geweld der ziekte bezvveken. 



se. Doordien men niet genoeg gelet had of letten 

 kon op de complicatie der koorts. 



Men 



(*) WITTMANN, Holt. Maatfch. t. a. pi. bl. 32. G. A. STRA- 

 TINO, Dtss. citat. p. 198, en TORELLI, in Allgemclne Med. Anna- 

 len, Nov. 1825, f. 1575, vonden ook de /. chin, in zenuwziekten 

 uiet nuttig. De laatfte zegt zelfs, dat dit middel vele kwade gevol- 

 gen had en de iuftortingen bevorderdc. 



