(321 ) 



IU H O O F D S T U K. 



IN HOE VERRE IS HET BIJ ONDERVINDING GEBLEKEN, 



DAT MEN BIJ EEN GENOEGZAAM LANGDURIG GE- 



BRUIK DER CHININE DE HERVATTING DER KOORTS 



(RECIDIVEN) HEEFT KUNNEN VOORKOMEN ? 



. 



De Epidemic van 1826 was merkwaardig , nit hoofde 

 der menigvuldige terugvallen en naziekten, waardoor der- 

 zelver treurig aanwezen deeds voortdiiurde. Immers 

 hoezeer ook het oog der meeste Geneesheeren op de 

 voorkoming derzelve gevestigd was , zoo bereikte men 

 op verre na niet altijd zijn doel. Dezelve hadden niet 

 alleen bij de geringere klasfe van werklieden , maar ook 

 bij meer gegoede menfchen plaats , zelfs fomwijlen bij 

 lien , die zich het zorgvuldigst in acht namen. Dan 

 deze wederinftortingen waren niet iets eigendommelijks 

 der ziekte van 1826, maar zij had dit met alle voorgaan- 

 de, in ons land waargenomene , met de onze overeenko- 

 mende ziekten gemeen. Zoo volgde er, volgens DE 

 KOKER , in de ziekten van 1719 te Leiden, inftorting 

 op inftorting , die zes- , zeven- , achtmaal 5 ja zelfs nog 

 meermalen plaats had. In 1727 waren dezelve even 

 algemeen, zoo als blijkt uit VAN ZELST, welke toen in 

 de Beverwijk in deze wederinftortingen met nut gebruilc 

 maakte van zijne Tinctura e mlnera martis nativa* 

 PRINGLE en GRAINGER maken in de befchrijving der 

 ziekten van 1747 48 ook menigvuldige malen gewag van 

 wederinftortingen. In 1 77076 , 1 779 82, waren dezelve 



X zeer 



