(94) 
beseft, wat het beteekent, om door zware klei- en modde- 
rige zandwegen, zich op paard of voertuig naar zieke land- 
lieden of barende vrouwen heen te worstelen. En toch on- 
vermoeid en rusteloos, gelijk men hem ook in lateren leeftijd 
kende, ging de jeugdige Geneesheer terstond bij zijne te- 
huiskomst aan het gereed maken der geneesmiddelen, of hield 
er althans het toevoorzigt over. De tijd, welke van den 
welbesteden dag overbleef, was voor het onderwijs bestemd 
van den jongeling, hem bij de artsenij-bereiding behulp- 
zaam, — waardoor menigeen geschikt werd gemaakt, om 
zich met eere later aan geneeskundige dienst te wijden. 
Deze werkkring heeft, wel is waar, niets dat hem on- 
derscheidt van de wijze, waarop zich zoo menig ander Ge- 
neesheer ten platte lande afslooft, om er ter naauwernood 
het brood voor zijn huisgezin mede te verdienen ; maar voor 
de meesten hunner, en — wie zal het bij zoodanig leven 
wraken, — wordt de wetenschap een gesloten boek, waarin 
zij noch tijd noch lust hebben te lezen ; voor NUMAN daaren- 
tegen legde het den grondslag tot eene loopbaan, waarin zijn 
naam’ zou schitteren en waarvan, voor eene afdeeling der ge- 
geneeskundige wetenschap, een nieuw tijdvak in Nederland 
zoude dagteekenen. 
Dagelijks, door het verkeer met landlieden, zich van den 
erbarmelijken toestand overtuigende, waarin toen vooral de 
Veeartsenij-kunde in ons vaderland verkeerde, was hij be- 
gonnen met in 1812 in het Nederduitsch te vertalen het 
Handboek der algemeene Veeartsenij-kunde van ROHLWES, 
waarop hij later in 1819 een eigen en meer uitgewerkt hand- 
boek voor de genees- en verloskunde van het vee deed vol- 
gen, waarvan in vier verschillende drukken duizende exem- 
plaren zijn verkocht, onder andere tijdens onze vereeniging 
met Belgie, in één jaar, alleen in West-Vlaanderen twee 
honderd, Verre is van mij het denkbeeld, om dergelijke 
verspreiding steeds als bewijs van voortreffelijkheid te willen 
