tE et 
ante hee nr ine den bd 5 on dd ent en inenen aerden ermee ned 
AN 
(93 ) 
den hem het leven op het land en het landvolk gemeen- 
zaam, en kreeg hij’ dien practischen aanleg, welke, door 
strenge wetenschappelijke studie gescherpt en veredeld, la- 
ter eene der meest kenmerkende eigenschappen van zijnen 
geest en van zijn streven werd. 
Toegerust op eene wijze, welke zelden aan jeugdige be- 
oefenaars der wetenschap te beurt valt, werd hij op den 
25*ten September des jaars 1801 als student in de Genees- 
kunde ingeschreven aan de Hooge School te Groningen, en 
verliet hij haar met den Doctoralen titel reeds den 1S%n 
Augustus des jaars 1804. Een zoo kortstondige studietijd, 
in een tijdvak van drie jaren afgeloopen, zoude zeker re- 
den tot verwondering geven, zoo de verklaring daarvan niet 
werd gevonden, in de vooraf geschiede voorbereiding. Dat 
hij zich door ijver en naauwgezette pligtsbetrachting on- 
derscheidde, getuigt de vriendschap zijner leermeesters 
P, DRIESSEN en FE. J. THOMASSEN A. THUESSINK, waaraan zij tot 
hunnen dood getrouw bleven. Hunne aanmoediging en hunne 
deelneming in zijn’ wetenschappelijken arbeid hadden on- 
getwijfeld invloed op zijn volgend leven en op zijn’ rus- 
tigen vooruitgang. 
Onmiddellijk na zijne bevordering tot Geneesheer, ves- 
tigde hij zich op het Hoogezand, eene der meest bloeijende 
veen-koloniën der provincie Groningen. De nabijheid der 
stad Groningen, het lidmaatschap later der Provinciale Com- 
missie van Geneeskunde en Luaandbouw, zijne vriendschaps- 
betrekking met leermeesters en tijdgenooten, onderhielden 
Á bij hem een wetenschappelijk verkeer en eene letterkundige 
kennis, waarvan zieh zoo menig ander Geneesheer ten platte 
lande verstoken ziet. Spoedig en telken jare meer breidde 
zich zijn werkkring uit, zoodat de geneeskundige praktijk, 
waaraan hij ook de verloskundige voegde, zich over het ge- 
heele Oldambt, ja tot aan Oost-Friesland uitstrekte. Ieder, 
die slechts eenigzins de streek kent, waarin dit geschiedde, 
