(76) 
delijk zoude zien, als dieop de aarde. Elk greep dus naar 
het werktuig, dat hem de openbaring van zoovele wonde- 
ren beloofde, en het meer nederige miskroskoop, waardoor 
men met gebukten hoofde naar schijnbaar nietige en door- 
gaans verachte dingen staarde, dat bovendien geene de min- 
ste, zoogenaamde nuttige toepassing scheen te beloven, werd 
geheel vergeten! Eerst,’ het zij ons hier veroorloofd de 
woorden te gebruiken, die reeds door een’ onzer elders zijn 
ter neder geschreven, weerst toen het gebruik des verrekij- 
„kers eene zekere soort van verzadiging had verwekt, toen 
„welligt velen, wier overspannen verwachtingen hen had- 
„den doen droomen van nog veel meer met dit werktuig _ 
„te zullen zien, dan er bij mogelijkheid mede te zien is, 
„zich min of meer teleurgesteld zagen, en zijn gebruik zich 
„voortaan alleen bepaalde bij hen, die het op eene waarlijk 
„wetenschappelijke wijze wisten aan te wenden, toen keerde 
„zich de drom van degenen, die belust waren op het zien 
„van nieuwe en ongehoorde zaken tot het schier verge- 
„ten mikroskoop.” 
Ziedaar dan ook den tweeden grond, waarop de heer REzzI 
de getuigenis van WILLEM BOREEL verwerpt, op eene, onzes 
inziens, voldoende wijze wederlegd, en wij zouden hier kun- 
nen eindigen, ware het niet, dat wij hier nog ten slotte eene 
gissing wilden opperen, ten aanzien van de wijze, waarop 
de eerste uitvinding van het mikroskoop geschied zij. 
Welligt is het aan den heer Rezz1 voorgekomen, eervoller te 
zijn den roem van GALILI af te staan aan eenen man als 
DREBBEL die, onder den weidschen titel van Koninklijk Ma- 
thematieus, in zijnen tijd bij velen voor een groot geleerde 
te boek stond, dan aan eenvoudige brillenslijpers. Ons schijnt 
dit verschil minder groot. Wanneer wij toch DREBBEL zul- 
len beoordeelen naar de weinige geschriften die van hem 
bestaan, dan stond hij oneindig verre achter zijne tijdge- 
nooten GALILI en KEPPLER. Er straalt. in die geschriften 
