CNE 
hij dikwijls gehoord had, lang vóór 1610; dat zij een 
zoodanig werktuig eerst aan Prins MAURITS, die hun daar- 
voor eene belooning gaf, en vervolgens een dergelijk aan 
den Aartshertog ALBERT gegeven hadden. Daarop deelt hij 
mede, dat presBeL het. laatstgenoemde mikroskoop later 
van den Aartshertog ten geschenke had ontvangen, en het 
aan hem, tijdens zijn verblijf in Engeland, in 1619, ge- 
toond had. Uit de dan volgende beschrijving van dit mi- 
kroskoop blijkt, wel is waar, niet met volkomene zekerheid, 
welke de optische zamenstelling daarvan was, daar BOREEL 
hiervan zwijgt, en alleen het uitwendige beschrijft; doch 
men mag er toch met eene schier aan zekerheid grenzende 
waarschijnlijkheid uit afleiden, dat het ook in dit opzigt 
overeen kwam met de later door preBBEL zelven vervaar- 
digde mikroskopen, waartoe hem dit als model diende, 
even als later, toen de DREBBELSCHE mikroskopen te Rome 
waren bekend geworden, deze weldra door eALumvar werden 
nagemaakt. 
Uit het werkje van den heer Rezz1 blijkt, dat hij geens- 
zins onbekend is met die getuigenis van BOREEL, maar 
tevens dat hij er minder waarde aan hecht dan volgens 
onze meening daaraan toekomt. Wanneer men toch bedenkt, 
dat WILLEM BOREEL, een onzer achtbaarste staatsmannen 
uit het begin der 17% eeuw is geweest, aan wien, gedu- 
rende dit gewigtige tijdperk onzer geschiedenis, de pos- 
ten van gezant, eerst in Engeland en later in Frankrijk 
werden toevertrouwd, dan voorwaar zal men erkennen, dat 
de stellig uitgesproken getuigenis van zulk eenen man, 
eene zeer groote mate van geloof verdient. 
In elk geval is dit zeker: dat, indien men aan Peiresc 
en aan BOREEL eene gelijke mate van geloofwaardigheid 
toekent, de getuigenis des. laatsten omtrent zaken, die hij 
verklaart zelf gezien en uit den mond van daarmede ten 
volle bekende personen gehoord te hebben, het meeste ger 
pre en 
