a an pr Pp 
Te Een pet TER WT 
s de 
Es ik 
Ere a hee 
nd 
ES 
(67 ) 
kijkers van eene nieuwe vinding, door laatstgenoemden 
vervaardigd, had getoond, waardoor men eene vloo zoo 
groot als een’ sprinkhaan en de kaasmijten zoo groot als 
vliegen zag. Met eenen dezer kijkers begaf zich kurrrer 
naar Rome, voorzien van dezen brief, als aanbevelingsbrief 
aan ALEANDRO, waarin het verzoek bevat was hem in te lei- 
den aan het hof, met name bij den Kardinaal van sT. SUSANNA 
en den Kardinaal BARBERINI, (die een jaar later onder den 
naam van URBANUS vim tot Paus werd verkozen). Reeds 
kort na zijne aankomst echter schijnt kurrreR gestorven 
te zijn. Althans in den volgenden brief van S December 
van hetzelfde jaar maakt priresc gewag van zijnen dood, 
zijn leedgevoel betuigende, dat kurrrer niet in staat ge- 
weest was te Rome de verwonderlijke werkingen des kij- 
kers te toonen. Eerst bijna een jaar later, namelijk den 
17den September 1623 had primesc gelegenheid het verlies 
te herstellen door overzending van zijne twee eigene kij- 
kers, mede door preBBeL vervaardigd, en hem door KurrLeR 
gelaten; doch uit eenen, den 3% Maart 1624 uit Aix 
geschreven brief blijkt, dat men te Rome in het gebruik 
van het werktuig niet konde slagen. Preirrse geeft daarin 
verschillende aanwijzigingen hoe men het gebruiken moet, 
die in zoo verre van gewigt zijn, dat daaruit overtuigend 
voortvloeit, dat deze mikroskopen uit twee bolle glazen 
bestonden; daar hij uitdrukkelijk gewag maakt van het 
omkeeren der beelden daardoor. Bovendien volgt uit zijne 
beschrijving, dat men den onderlingen afstand der glazen 
en gevolgelijk ook de vergrooting van het werktuig bin- 
nen zekere grenzen veranderen kon. Dat het wijders alleen 
geschikt was voor ondoorschijnende voorwerpen, blijkt uit 
eenen brief van den 10%" en 17der Mei 1624, waarin 
PEIRESC de verlichting der voorwerpen door zonlicht aan- 
beveelt. Bindelijk leert ons de laatste brief, gedagteekend 
l Julij 1624, dat men te Rome eerst geslaagd was met 
5e 
