(60) 
„de buizen *) toe glad, maar het deel der beide schel- 
„pen over de helft naar achteren zeer ruig, met uitstekende 
„puntjes, even als segrijn, of gelijk eene fijne rasp; zijnde 
„wel het allerscherpste aan den achterrand, die, even als 
„eene vijl, met fijne tandjes rondom bezet is.” 
Hij doet de beschrijving van deze schelpen en van het 
geheele dier vergezeld gaan van uiterst naauwkeurige af- 
beeldingen, en leidt dan uit zijne voorstelling en waarne- 
‚mingen af: „dat het diertje, rustende op zijn’ vleezigen 
„voet, die in het diepste van den steenigen koker is gezon- 
» ken, zich in eene waggelende, heen en weder draaïjende be- 
„weging hield, eenigzins zweemende naar de beweging van 
„ een’ boor, doch niet geheel ronddraaijende, maar alleen ginds 
„en wedergaande. Deze beweging had ten gevolg eene af* 
„schaving van den steen, welke als een papje vergaderde 
vin de onderste holligheid, en door de voorgenoemde kleine 
„opening of afklieving +) (bij het afsplijten van den steen 
„ veroorzaakt) naar beneden viel in de fles. Door de ge- 
„durende werkende beweging van het diertje werd deze 
„opening al meer en meer verwijderd,” enz. 
Verder zegt hij: „Dus blijkt hieruit ten duidelijkste, 
„hoedanig dit diertje de steenen witholt, met door middel 
„van het dikste gedeelte zijner schulp, als eene rasp toe- 
„gesteld, den steen al draaijende wigsgewijze te schaven en 
waf te vijlen.” 
Uit hetgeen in bovenstaande regelen vervat is, zal niet 
ligt bij iemand twijfel opkomen, of het voorname punt, 
waarover thans nog wordt getwist, is reeds vóór bijkans tach- 
tig jaren uitgemaakt door onzen landgenoot LEENDERT BOMME. 
Dit heeft intusschen niet belet, dat in latere jaren, vooral 
*) Bij BoMmME leest men snuit, uit een verkeerd begrip, dat deze 
buizen of kokers tot opneming van voedsel moesten dienen. 
t) Vergelijk zijn verder bericht, pag. 367 en 368. 
