(59) 
grooten. *) Deze zinksteenen waren graauwe Vilvoordsche 
van aanmerkelijke grootte. 
Hij opent zijn berigt met eene opgaaf van de verschil- 
lende schrijvers, zoo van vroeger als later tijd, die zich met 
nasporingen over Pholaden hebben bezig gehouden en toont 
genoegzaam aan, dat zij hare huishouding niet in alle dee- 
len gekend hebben, dat zij ten minste nergens daarvan over- 
tuigende blijken leveren. 
Het was in de jaren 1759 en 1760, dat Pholaden, toen. 
steenmosselen niet oneigenaardig geheeten, aan de kusten van 
Zeeland, bepaaldelijk van Walchern werden ontdekt en door 
het bedreigen van ’s lands zeeweering, veelzins uit steenen 
bestaande, groote bekommering baarden, Het bleef echter - 
toen bij die bekommering, naardien zij in een tijdsverloop 
van dertien jaren aldaar niet weder bespeurd werden. 
Eerst in het jaar 1773 kreeg gomme gelegenheid, haar, 
bij haar’ gevreesden terugkeer, naauwkeurig waar te nemen. 
Door het onderzoek van den eersten steen kreeg hij echter 
geen genoegzaam licht, daar hij de Pholaden slechts wei- 
nige dagen levend konde houden. Kort daarna evenwel werd 
hij door MARTINUS JOHAN VETH VAN DE PERRE, Heer van West 
Cappelle en Nieuwland, in de gelegenheid gesteld, de huis- 
houding dezer weekdieren tot in de minste bijzonderheden 
te volgen. Hij bepaalde zich vooral tot de gesteldheid der 
schelpen, om daaruit te kunnen nagaan, of en hoe deze 
dienden ter uitholing van de steenen, waarin zij werden aan- 
getroffen. „Hij vond deze bij zijne Pholaden,” later bekend 
geworden als Pholas erispata Jua Marck, wover het geheel 
„niet eenvormig van oppervlakte; het voorste gedeelte naar 
wen a teke dee headed sd “rie id ad Sl nde lade ne ee 
*) Z. Verder Bericht aangaande verscheidene Zee-Insecten, zoo in 
de wateren van Zeeland als aan de stranden van het eiland Walcheren 
zich bevindende, en waargenomen door LEENDERT BOMME,inhet Zesde 
Deel der Verhandelingen van gezegd Genootschap. Uitgegeven in het 
jaar 1778, te Middelburg bij Pierer GILKISSEN, S°., pag. 357 en volgg. 
