(56) 
Hij bezigde daartoe de schelp van eene jonge Pholas cal- 
losa, die in den omtrek van Rochelle zeer gemeenzaam 
voorkomt in eene soort van kalksteen. Op eene nog on- 
aangeroerde oppervlakte van dezen steen, die bestendig 
onder water werd gehouden, liet hij de scherpe haakjes 
der schelp in eene draaijende beweging werken: en ziedaar, 
binnen een tijdsverloop van vijftig minuten was er in den 
steen eene diepte geboord van elf strepen bij eene mid- 
dellijn van tien en een halve streep. Hij stond bij deze 
eerste proef niet stil, maar heeft haar op meer dan eene 
wijze herhaald, altijd met hetzelfde gunstig gevolg, zonder 
dat de scherpe haakjes, die in geregelde rijen de opper- 
vlakte der schelpen bezet houden, daardoor waren afgesle- 
ten of vernietigd. 
Hij komt mij overigens voor, een vrij zuiver begrip 
gehad te hebben van de wijze, hoe eene Pholade te werk 
gaat, om zich in den steen eene woning te maken en die 
naar behoefte te vergrooten. Hij sluit daarom zijne be- 
schouwing en proeven, met de verzekering, dat de steen- 
borers geene scheikundige middelen bezigen ter oplossing 
van den steen, waarin zij zich eene veilige schuilplaats 
willen bereiden, maar daartoe eene werktuigelijke werking 
te baat nemen. 
Caruaup heeft deze navorschingen vervolgens niet uit 
het oog verloren, maar met naauwgezetheid aan den gang 
gehouden. Een blijk daarvan vindt men in zijn Nouveau 
fait relatif à la perforation des pierres par les Pholades, 
ingeleverd aan de Akademie van Wetenschappen te Parijs, 
den 21sten November des jaars 1851 *). Dit nieuwe feit 
bevat de ontdekking door den schrijver van Pholaden in 
eene zeer harde steenrots, waarop een zuur niet wel eenige 
‚ k 
*) Z. Comptes rendus hebdomadaires des Séances de V Académie des 
Sciences. Tome XXXIII. N°. 24. pag. 572. Paris 1851. 49. 
