(34) 
Zoo men naleest, hetgeen DESHAYES over het doorboren 
van steen door Pholaden heeft te boek gesteld, komt men 
in verzoeking, allen twijfel op te geven, of deze weekdie- 
ren bezitten genoegzame middelen in hunne zachte deelen, 
met name in hunnen mantel en voet, ter oplossing van de 
steenstof, die hun in den weg staat, en ter rigtige bewer- 
king van hunne woning, «zelfs in de hardste steenlagen. 
Ja, hij meent zoo zeker van zijne zaak te zijn, dat hij elk 
en een iegeliĳjk van tegenovergestelde meening uitdaagt, 
om door proeven te bewijzen, dat hier geene scheikundige 
oplossing, maar eene werktuigelijke doorboring der steenen 
plaats heeft, en wel met de haakjes der schelpen, waartus- 
schen de Pholade bevat is. Of dit oplosmiddel van eenen 
zuren aard is, durft hij niet voor zeker aannemen, doch 
helt zeer over tot dit gevoelen. Zelf ondertusschen geene 
Pholaden in levenden staat hebbende kunnen onderzoeken, 
verwacht hij van meer bevoorregten de bevestiging van 
deze zijne meening. *%) 
Het duurde niet lang, of deze verwachting scheen ver- 
vuld te zijn geworden door een’ liefhebber der natuur, met 
name THORENT. Onder medewerking van zijnen vriend River, 
een bekwaam Artsenijmenger, meende hij het aanwezen van 
eenig vrij zuur gevonden te hebben in de ingewanden 
(parties intestinales) van de Pholas crispata, alzoo op plaat- 
sen ver verwijderd van den mantel en voet, waarin DESHAYES 
zijn oplosmiddel had aangenomen 4. 
Zonderbaar dat THORENT zich vergenoegd heeft, het aan- 
wezen van een vrij zuur in dit soort van steenborers voor 
*) Z. Quelgues observations au sujet de la perforation des pierres par 
des Mollusques; par M. DESHAYES, in het Journal de Conchyliologie. 
Tome premier, pag. 22 et suiv. Paris 1850. 8°, 
t) Z. De la perforation des pierres par les Mollusques; zijnde een brief 
van THORENT aan den redacteur van het bovengenoemd Tijdschrift, 
pag. 171 et suiv. 
